Η ΣΤΗΛΗ ARS & VITA ΦΟΡΑΕΙ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ…

Tags

KOLAZ ATZENTA


γράφει και επιμελείται η Λίλα Παπαπάσχου

14608686_10208465026476586_4458234053259109205_o


…την πρώτη πολιτιστική της ατζέντα για το καλοκαίρι 2017! Μέσα από μία πληθώρα θεατρικών παραστάσεων, μουσικών δρώμενων και πολλών ακόμη πολιτιστικών δράσεων εντός και εκτός Αττικής, επιλέχθηκαν και παρουσιάζονται παρακάτω τέσσερις πολλά υποσχόμενες καλλιτεχνικές παραγωγές.

Δύο παραστάσεις θεάτρου και χορού ιδανικές για παιδιά και δύο μουσικές εκδηλώσεις αντίστοιχα, φιλοδοξούν να καλύψουν την ανάγκη των μικρών μας φίλων (και όσων αισθάνονται πάντα παιδιά!) για περιπέτεια, ψυχαγωγία και νοητές αποδράσεις σε κόσμους φανταστικούς, γεμάτους μαγεία και ήρωες με υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά και την επιθυμία του ενήλικου κοινού για ποιοτικές μουσικές συναντήσεις που θα δώσουν μελωδικό χρώμα στις καλοκαιρινές μας βραδιές. 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το πρώτο μας πολιτιστικό ταξίδι για φέτος και…

Καλή σας θέαση!


ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΠΕΤΡΑΔΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ»

του Στέφανου Κοσμίδη

Περιοδεία Καλοκαίρι 2017

PETRADI 1

Μια μυστηριώδης κωμική περιπέτεια για παιδιά, ιδιαίτερα διασκεδαστική αλλά και διδακτική, με υπέροχη μουσική, φαντασμαγορικά σκηνικά και τους πρωταγωνιστές από την αγαπημένη σειρά “Το σόι σου” του Alpha!

Μετά την ενθουσιώδη ανταπόκριση του κοινού στην πρεμιέρα της παράστασης στο Κατράκειο Θέατρο τη Δευτέρα 19 Ιουνίου, ο επόμενος σταθμός μας είναι η Νέα Μάκρη και όλη η Ελλάδα!

O Τιμόθεος Τιμολέοντας είναι ένας καθημερινός απλός άνθρωπος που άθελά του μπλέκεται σε μια μαγική περιπέτεια. Όταν εξαφανίζεται από τη χώρα του το «Πετράδι της γνώσης», οι άνθρωποι αρχίζουν να ξεχνούν ό,τι γνώριζαν μέχρι τότε και ο «Διάσημος Κακοποιός» που εξουσιάζει την χώρα, πλέον μπορεί να τους έχει υπό τον έλεγχό του… Έτσι ο κύριος Τιμόθεος ταξιδεύει στον χωροχρόνο, προκειμένου να καταφέρει να βρει το πετράδι της γνώσης και να το επιστρέψει στη χώρα του. Στο παραμυθένιο αυτό ταξίδι θα γνωρίσει πολλούς και διαφορετικούς ήρωες που ο καθένας τους έχει μια διαφορετική ιστορία να διηγηθεί. Μέσα από τις ιστορίες τους μαθαίνουμε την προέλευση των παροιμιών, οι οποίες είναι και τα κλειδιά που θα οδηγήσουν στο αίσιο τέλος της ιστορίας. Το ταξίδι θα είναι δύσκολο και οι κίνδυνοι μεγάλοι, αλλά ο Τιμόθεος θα καταφέρει να σώσει τους κατοίκους της χώρας του, έχοντας σύμμαχο την γνώση, αλλά και τον… εαυτό του!

Image00005

Συντελεστές:

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Στέφανος Κοσμίδης

Μουσική &σχεδιασμός ήχου: Σταύρος Τσουμάνης

Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Καραθάνου

Κινησιολογία: Μαρίνα Μαυρογένη

Φωτισμοί: Γιάννης Κωνσταντακόπουλος

Φωτογραφίες: Γιούλη Γεωργαντίδου & Δημήτρης Καρβουντζής

 Διάρκεια 75 λεπτά

 Trailer παράστασης: https://www.youtube.com/watch?v=L3M7gYYImJc

Πρωταγωνιστούν:

Μελέτης Ηλίας

Βίβιαν Κοντομάρη

Ιωάννα Ασημακοπούλου

Σόλων Τσούνης

Χρυσάνθη Γεωργαντίδου

Στον ρόλο της Νεράϊδας, ακούγεται η φωνή της Μίρκας Παπακωνσταντίνου.

 Προπώληση: viva.g: rhttps://www.viva.gr/tickets/theater/katrakeio-theatro/to-xameno-petradi-ths-gnwshs

Image00001

Περιοδεία

Δευτέρα 26 Ιουνίου | Νέα Μάκρη (προπώληση εισιτηρίων στο κυλικείο του Αθλητικού και Πολιτιστικού Κέντρου Ν. Μάκρης)

Αθλητικό & Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Μάκρης | ώρα έναρξης: 21:00

Κυριακή 9 Ιουλίου | Αίγιο

Υπαίθριο Θέατρο Αιγιαλείας Γ. Παππάς | ώρα έναρξης: 21:00

Δευτέρα 10 Ιουλίου |  Βόνιτσα

Νησάκι Κουκουμίτσας |  ώρα έναρξης: 21:00

Τετάρτη 12 Ιουλίου | Γρεβενά

Υπαίθριο Θέατρο Καστράκι | ώρα έναρξης: 21:00

Πέμπτη 13 Ιουλίου | Καρδίτσα

Ανοιχτό Θέατρο Μητρόπολης | ώρα έναρξης: 21:00

Πέμπτη 20 Ιουλίου | Στυλίδα

Ανοιχτό Θέατρο Στυλίδας | ώρα έναρξης: 21:00

Παρασκευή 21 Ιουλίου | Βόλος

Δημοτικό Θέατρο Βόλου Μελίνα Μερκούρη | ώρα έναρξης: 21:00

Δευτέρα 24 Ιουλίου | Πτολεμαΐδα

Υπαίθριο Θέατρο Πτολεμαΐδας | ώρα έναρξης: 21:30

Τρίτη 25 Ιουλίου | Σέρρες

Θεατράκι Σερρών | ώρα έναρξης: 21:00

Πέμπτη 27 Ιουλίου | Κοζάνη

Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο | ώρα έναρξης: 21:00

Δευτέρα 31 Ιουλίου | Σαντορίνη

Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο ΔΑΠΠΟΣ | ώρα έναρξης: 21:00

Τρίτη 8 Αυγούστου | Νεμέα

Green theater – Θέατρο Αρχαίων Κλεωνών | ώρα έναρξης: 21:00

Πέμπτη 31 Αυγούστου | Σαλαμίνα

Ευριπίδειο Θέατρο Σαλαμίνας | ώρα έναρξης: 21:00

Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου | Χαλκίδα

Θέατρο Ορέστης Μακρής | ώρα έναρξης: 21:00

Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου | Μενίδι

Δημοτικό Θέατρο Μίκη Θεοδωράκη | ώρα έναρξης: 21:00

Προπώληση από 7€ στο viva.gr

Πληροφορίες: τηλ. 2121050020 & http://www.entertain.gr

Επικοινωνία / Δημόσιες Σχέσεις:

Χρύσα Ματσαγκάνη – Αλέξανδρος Γερασίμου

Mail: chrysamtg@gmail.coma.gerasimou@gmail.com

Tel. 6970 992262 – 6948 270889


Κηποθέατρο Παπάγου

 «Ο Μονόκερος, οι Μάγισσες κι η μόνη Αλήθεια»

Παράσταση χορού

Παρασκευή 23 Ιουνίου στις 21:00

MONOKEROS 1

Την Παρασκευή 23 Ιουνίου στο Κηποθέατρο Παπάγου θα παρουσιαστεί η παράσταση χορού «Ο Μονόκερος, οι Μάγισσες κι η μόνη Αλήθεια», από τη Σχολή Χορού Βαρλάμου – Ντε Πετρίλλο, η οποία λόγω βροχής είχε αναβληθεί.

Η σύλληψη και σκηνοθεσία είναι της  Μαργαρίτας Βαρλάμου, η οποία αναφέρει σχετικά με την παράσταση: «Ο σημερινός άνθρωπος, ο άνθρωπος της πόλης δεν ζει πλέον σε άμεση επαφή με την φύση. 

Αυτή η διαπίστωση στάθηκε αφορμή να δημιουργήσω μία χοροθεατρική παράσταση σε έναν κόσμο της φαντασίας, όπου κατοικούν οντότητες υπερφυσικές, με μαγικές ιδιότητες. Σε βουνά, δάση, σύννεφα, ρυάκια και πηγές, θα δούμε αυτές τις υπάρξεις να ζουν, να αγαπούν, να παίζουν και να παθιάζονται, να πληγώνονται και να διεκδικούν, να μισούν και να εκδικούνται, να προστατεύουν και καταστρέφουν. Στήνουν τους χορούς τους και φέρνουν φως και χαρά κι άλλοτε οδηγούν θύελλες, καταιγίδες και φόβο. 

Οι πιο μακρινές εποχές της ανθρωπότητας, τις οποίες με νοσταλγία αναπολώ, ο κόσμος των  ξωτικών, των μαγισσών, νεραϊδών και των μονόκερων μου μεταδόθηκε μέσα από τα παραμύθια στην παιδική μου ηλικία.  

Τα παραμύθια παρουσιάζουν με όμορφο και διδακτικό τρόπο, τις καλές και κακές επιδράσεις του νεραϊδόκοσμου, την ομορφιά, την αγριότητα των μαγισσών, την δύναμη και την τρυφερότητα του μονόκερου και την συνύπαρξη τους. 

Ένα τέτοιο παραμύθι θα σας παρουσιάσω σε συνεργασία με τους πολύτιμους συνεργάτες μου -δασκάλους χορού- τους: Βρισηίδα Σολωμού, Εύη Πάνου, Μαριάννα Τηλιοπούλου, Αυγουστίνο Κούμουλο, Αριάδνη Παπαπαναγιώτου. 

Συμμετέχουν όλες οι μαθήτριες και οι μαθητές της σχολής μας, παιδιά και ενήλικες. 

Χορεύουν κλασσικές και σύγχρονες χορογραφίες με διαρκείς εναλλαγές και ερμηνεύουν τους ρόλους τους, σε μουσικές συνθέσεις από τον Μότσαρτ, τον Βιβάλντι έως τον Τζιακίντο Σέλσι, τον Πρινς και Ντέιβιντ Μπόουι. 

MONOKEROS 2

«Ο Μονόκερος, οι Μάγισσες κι η μόνη Αλήθεια»

Παρασκευή 23 Ιουνίου

Κηποθέατρο Παπάγου

Ώρα: 21:00

Τιμές εισιτηρίων: γενική είσοδος: 10€, παιδικό (έως 6 ετών): 5€

Διάρκεια: 110′

Υπεύθυνος Επικοινωνίας Αντώνης Κοκολάκης

Εmail: kokolakispr@yahoo.gr και kokolakispr@gmail.com


Σάββατο 8 Ιουλίου 2017, στις 21:00

Βραδιά Όπερας

  «Η δική μας Μαρία»

Στον προαύλιο χώρο του πατρογονικού σπιτιού

της Μαρίας Κάλλας

 στο Νεοχώρι Μεσσηνίας

KALLAS 1

Η Μαρία Κάλλας, η πλέον διάσημη στον κόσμο Ελληνίδα καλλιτέχνις, με τη μοναδική της τέχνη που στηρίχτηκε στον μαγικό συνδυασμό ενός τεράστιου μουσικού και θεατρικού ταλέντου, με τη βαθιά γνώση της οπερατικής παράδοσης,  αποτελεί ξεχωριστό σημείο αναφοράς, μνήμης και τιμής για τους Έλληνες, όπως και αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Παγκόσμια  δε,  40 χρόνια μετά,  αναγνωρίζεται ως η καλλιτέχνις που προσδιόρισε την ιστορική πορεία και εξέλιξη του λυρικού τραγουδιού ως εκείνη πριν και εκείνη μετά την Μαρία Κάλλας.

Το πατρογονικό σπίτι της Μαρίας Κάλλας βρίσκεται κουρνιασμένο στην κοινότητα Νεοχωρίου, του Δήμου Οιχαλίας στη Μεσσηνία. Αυτό το σπίτι, εγκαταλελειμμένο και μισογκρεμισμένο, πέρασε σχετικά πρόσφατα στην κυριότητα του Δήμου Οιχαλίας, ο οποίος αποφάσισε να το αποκαταστήσει, χρησιμοποιώντας και τα δικά του οικοδομικά υλικά που βρίσκονται σπαρμένα στο χώρο, και να το λειτουργήσει ως  επισκέψιμο μουσειακό και ερευνητικό κέντρο για τη ζωή και την καριέρα της μεγάλης καλλιτέχνιδας.

Ειδικά, για το 2017, Έτος Μαρίας Κάλλας, με τη συμπλήρωση 40 χρόνων από τον θάνατό της, ο Δήμος Οιχαλίας σε συνεργασία με το Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο Athenaeum (Ατενέουμ) διοργανώνει μία ξεχωριστή Βραδιά Όπερας στον προαύλιο χώρο του πατρογονικού σπιτιού της στο Νεοχώρι, τιμώντας την συμπατριώτισσά τους  Μαρία Καλογεροπούλου –  Κάλλας.

Η εκδήλωση τελεί Υπό την Αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου, της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), και της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Πελοποννήσου.

Σε αυτό το πλαίσιο προσκαλείται  το φιλόμουσο κοινό σε μία ανοικτή Βραδιά Λυρικού Τραγουδιού με γενικό τίτλο «Η δική μας Μαρία», το Σάββατο 8 Ιουλίου 2017, στις 21:00, στον προαύλιο χώρο του πατρογονικού σπιτιού της Μαρίας Κάλλας στην Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου Μεσσηνίας.

Στην εκδήλωση οι καταξιωμένοι διεθνείς καλλιτέχνες Βασίλης Καβάγιας -τενόρος, Χρύσα Μαλιαμάνη –σοπράνο και Γιάννης Αερινιώτης στο πιάνο θα ερμηνεύσουν άριες και ντουέτα από τις ωραιότερες Όπερες του διεθνούς ρεπερτορίου όπως ο «Ριγκολέτο» και η «Τραβιάτα» (η Παραστρατημένη) του Τζουζέπε Βέρντι ή «Το Ελιξίριο του Έρωτα» του Γκαετάνο Ντονιτσέτι  αλλά και ιταλικές καντσονέτες όπως το «Core ‘Ngrato» (Αχάριστη Καρδιά) ή το πασίγνωστο τραγούδι «Γρανάδα», αλλά και το «Συ μου πήρες πια το νου και την καρδιά», από την Οπερέτα «Ο Βαφτιστικός» του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.

Τραγούδια και άριες που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε απολαύσει και σιγοψιθυρίσει και τα οποία θα ομορφύνουν ακόμα περισσότερο την καλοκαιρινή μεσσηνιακή βραδιά, η οποία και θα αποτελέσει το έναυσμα για μία μεγάλη πολιτιστική προσφορά σε όλη την περιοχή.

Η είσοδος στο χώρο είναι ελεύθερη.

Συμμετέχουν: Βασίλης Καβάγιας -τενόρος

Χρύσα Μαλιαμάνη –σοπράνο

Γιάννης Αερινιώτης σολίστ πιάνου

Δήμος Οιχαλίας

σε συνεργασία με το

Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο Athenaeum

Υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου

της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας(ΚΕΔΕ)

και της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Πελοποννήσου

ΔΗΜΟΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ –τηλ. 2724022264  –  2724360300,  Fax:  φαξ  2724023477,

e-mail: meligala@otenet.gr / http://www.oichalia.gov.gr

 Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο ATHENAEUM  Τηλ.: 210 321 19 87, 55 και 49,

Fax: 210 321 11 96,  e-mail: contact@athenaeum.com.gr/ http://www.athenaeum.com.gr


Συναυλία Κιθάρας με τους Μαθητές του Παναγιώτη Μάργαρη

στον Ιανό

 Παρασκευή 23 Ιουνίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ

 

Δεκαοκτώ ταλαντούχοι νέοι κιθαριστές, μαθητές του κορυφαίου Έλληνα κιθαρίστα Παναγιώτη Μάργαρη, θα βρεθούν στη σκηνή του IΑΝΟΥ. Θα ερμηνεύσουν κομμάτια σπουδαίων συνθετών (Bach, Tarrega, Albeniz, Sor, Tedesco, Leo Brouwer κ.α), δικές τους συνθέσεις καθώς και τραγούδια μεγάλων Ελλήνων και ξένων τραγουδοποιών. Συμμετέχουν: Γιαλέρνιος Παναγιώτης, Ελευθερίου Απόλλων, Εμμανουηλίδης Στρατος, Ηλιάδη Αλίκη, Καββαδίας Γιώργος, Καζαμίας Δημήτρης, Μαυρίας Κωνσταντίνος, Ξανθάκου Αθηνά, Ξένος Αποστόλης, Οικονομάκης Δημήτρης, Πλυτά Νικολέτα, Σωτηρόπουλος Μάριος, Τσικαλουδάκης Γιώργος, Τσιριγώτης Τάσος, Φλέγκα Ελντίνα, Φλέγκα Πέγκυ, Φυτάς Παναγιώτης, Αστέρω Χριστοφίδου.

MARGARIS IANOS

 

Με την υποστήριξη του Εράτειου Ωδείου. 

Είσοδος: 10€ / Ελάχιστη κατανάλωση: 6€

Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00

Η βραδιά θα μεταδίδεται ζωντανά από τo IANOS RADIO

Πληροφορίες

IANOS | τηλ. 210 32 17 810, Σταδίου 24 – Αθήνα

Πώληση εισιτηρίων την ημέρα της εκδήλωσης στο café του ΙΑΝΟΥ


Ολοκληρώνοντας την πρώτη για φέτος πολιτιστική περιήγηση – εντός και εκτός Αττικής – της στήλης ARS & VITA, σας αφήνουμε να επιλέξετε την παράσταση/μουσική εκδήλωση που ταιριάζει στη διάθεση και το προσωπικό σας κριτήριο και σύντομα θα επανέλθουμε με ακόμη περισσότερες προτάσεις για ψυχαγωγία, που συνδυάζουν την υψηλή ποιότητα, με εκλεκτούς συντελεστές και ένα χρηματικό αντίτιμο προσιτό σε όλους. Κρίσης γαρ…όλα μετρούν και όλα προσμετρώνται…

 

Σαν ψαράκια, Ντέμης Κωνσταντινίδης

Tags

Δεν ξέρω αν πνιγμένους

θα μας βρει το πρωί

πέρα από τη θάλασσα των ψαράδικων

που γυροφέρνουν οι γλάροι―

 

Σαν ψαράκια κι εμείς

χαριστικά ριγμένα στο νερό

απ’ αργασμένα χέρια.

 

Ώστε, στο εξής,

μόνη μας υπόθεση η επιβίωση;

“ΑΙΑΣ” του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη, στο “Θησείον, ΈΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ”, για 4 τελευταίες παραστάσεις…Πότε επιτέλους ο κύκλος του αίματος θα κλείσει;

Tags

AIAS 10

Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης/Αίαντας…βουτηγμένος στο αίμα…


γράφει & επιμελείται η Λίλα Παπαπάσχου

14608686_10208465026476586_4458234053259109205_o


Είναι τυχαίο που όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες, νεότεροι και καταξιωμένοι, επιλέγουν να ανεβάσουν παραστάσεις που άμεσα ή έμμεσα πραγματεύονται τον εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος μάλιστα καθώς λέγεται αποτελεί την “αχίλλειο πτέρνα” της Ελλάδας, αφού ρέει στις φλέβες του λαού μας όπως το αίμα, γεμίζοντας την αρχαία και νεότερη ιστορία μας με μαύρες σελίδες και λειτουργώντας ως τροχοπέδη στη συλλογική και προσωπική μας ανέλιξη;

Ρίχνοντας κανείς μια ματιά στην τρέχουσα ελληνική επικαιρότητα, στη θλιβερή εικόνα ανιστόρητου μίσους και εθνικής διχόνοιας που παρουσιάζει το Ελληνικό Κοινοβούλιο ειδικά εν καιρώ κρίσης, στην καθημερινότητα μας που συχνά θυμίζει εμπόλεμη ζώνη, αλλά και στα αμείλικτα social media που αποτελούν τη νέα παγκόσμια και εγχώρια αρένα δημόσιας διαπόμπευσης- ουπς! συγνώμη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης ήθελα να πω – στην οποία αλληλοσπαράσσονται ακόμη και άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι σαν ανήμερα θηρία, με αφορμή ένα μη politically correct ποστάρισμα, τη δήλωση κάποιου επωνύμου που δεν συνάδει με το κοινό αίσθημα δικαίου ή απλώς την πρόσφατη δημόσια εμφάνιση με τουαλέτα/σμόκιν/μαγιό/άνευ εσωρούχου (και τα συναφή…) λαοφιλούς σταρ, υποστάρ…celebrity….κλπ…., μάλλον δεν είναι καθόλου τυχαίο….

Τι ακριβώς συμβολίζει στις μέρες μας ο Αίας ο Τελαμώνιος, που σύμφωνα με το μύθο υπέπεσε στο φοβερό αμάρτημα της “ύβρεως”, για να εξιλεωθεί στο τέλος με την αυτοκτονία του απέναντι σε θεούς και ανθρώπους και να αξιωθεί την ιερή πράξη της ταφής κατόπιν όχι θεικής, αλλά ανθρώπινης παρεμβάσεως, από τον πιο απρόσμενο μεταθάνατιο σύμμαχό του, που δεν ήταν άλλος από το μεγαλύτερο εν ζωή εχθρό του, τον πολυμήχανο Οδυσσέα/Βαγγέλης Ψωμάς. 

AIAS 4

Ο Αίαντας/Ιωσήφ Ιωσηφίδης στα χέρια των πιστών του συντρόφων

Την απάντηση έρχεται να δώσει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Χρήστος Σουγάρης, ο οποίος δεν θέλησε μεν να προτείνει “έτοιμες” λύσεις,  αλλά σίγουρα πήρε μία σαφή και τολμηρή σκηνοθετική θέση (αν και πια τι μπορεί να θεωρηθεί τολμηρό στο σύγχρονο ανέβασμα μιας τραγωδίας;) απέναντι στα πολυδιάστατα και διαχρονικά ερωτήματα που θέτει το έργο, βάζοντας το κοινό στη θέση όλων των ηρώων ξεχωριστά, αφού το κάθε πρόσωπο με τον τρόπο του αποτελεί μέρος αυτού του φαύλου κύκλου αίματος, που ξεκίνησε με τη δημιουργία του ανθρώπου και συνεχίζεται έως τις μέρες μας (…και εις το διηνεκές…).

Έχοντας στη διάθεσή του ικανούς ηθοποιούς με προεξέχοντα τον πηγαία ταλαντούχο Ιωσήφ Ιωσηφίδη, που μετά τον υποκριτικό θρίαμβο του “Χρυσοβαλάντη” (..στο βραβευμένο μονόλογο “Μάρτυς μου ο Θεός”, του Μάκη Τσίτα, που παρουσιάστηκε για 3 χρονιές στο VAULT, αλλά και πανελλαδικά μέσω περιοδείας) επιστρέφει στο ρόλο του υβριστή και στη συνέχεια αυτόχειρα Αίαντα που αποτελεί τεράστια πρόκληση, ακόμη και για έναν ηθοποιό με το δικό του σκηνικό εκτόπισμα, ο γνωστός σκηνοθέτης έπαιξε το δικό του καλλιτεχνικό στοίχημα, αψηφώντας το ενδεχόμενο να μη το κερδίσει. 

AIAS 18

Ο Αίαντας του Ιωσήφ Ιωσηφίδη βρυχάται σαν λιοντάρι, θυμίζοντας κατά πολύ τα ζώα που σκότωσε πάνω στην οργή του

Σύμφωνα με το Χρήστο Σουγάρη ο δεύτερος σε ανδρεία ήρωας του Τρωικού Πολέμου, μετά τον Αχιλλέα, βρίσκεται από την αρχή της παράστασης “εγκιβωτισμένος” στο καταματωμένο σφαγείο που μόνος του δημιούργησε τυφλωμένος από την αδικία εις βάρος του και σε κατάσταση “ένθεης μάνητας”, που σταδιακά υποχωρεί για να δώσει τη θέση της στην οδύνη της συνειδητοποίσης. Εν μέσω νεκρών ζώων που πήραν τη θέση των μέχρι πρότινος συμπολεμιστών του, οι οποίοι ήταν και οι αρχικοί του στόχοι, αλλά μετά από τη θεική παρέμβαση της πιο ανατρεπτικής θεάς Αθηνάς που έχουμε δει ποτέ, μετατράπηκαν σε αθώα ζωντανά που σφαγιάστηκαν αντ’ αυτών, ο μαινόμενος Αίαντας εμφανίζεται ενώπιον της οικογένειας και των πιστών στρατιωτών του με εμφανή τα σημάδια του παραλογισμού, μη θυμίζοντας σε τίποτα τον πρώην ισχυρό άνδρα, τον ατρόμητο πολεμιστή, τον πελώριο σε μέγεθος και αξία πρότερο εαυτό του.

Ο γιος του Τελαμώνα και της Περίβοιας, ο μυθικός βασιλιάς της Σαλαμίνας, υπό το άγρυπνο, χαιρέκακο και απρόσμενα αισθησιακό βλέμμα της θεάς Αθηνάς/Νίκη Σερέτη, που μέσα από την σκηνοθετική ματιά του Χρήστου Σουγάρη έμοιαζε περισσότερο – σε νωχελικότητα και υδηπάθεια – στη φιλήδονη Αφροδίτη και παρέμεινε στην σκηνή καθόλη τη διάρκεια της παράστασης, να ελέγχει και να χειραγωγεί, βγαίνει ξαφνικά από το προσωπικό του κολαστήριο και επιλέγει στην πιο νηφάλια στιγμή του να ξεγελάσει τους πάντες. Παραπλανητικά εξημερωμένος, απατηλά απαθής και υπνωτιστικά πειστικός εκδηλώνει τη διάθεσή του να συμβιβαστεί με την τωρινή του κατάσταση και μέσα από ένα χειμαρρώδη λόγο που μοιάζει διακήρυξη ζωής, αλλά αποτελεί προμήνυμα θανάτου, αποχαιρετά τους αγαπημένους του, αφήνοντας στο γιο του Ευρυσάκη τη μόνη κληρονομιά που διαθέτει πλέον…την τιμή του.

AIAS 7

Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης/Αίαντας με το γιο του Ευρυσάκη/Άρης Παναγιώτου

Πολύ σημαντική για την σκηνική ισορροπία της παράστασης η συμβολή του χορού που συναποτελούσαν οι: Γιώργος Ματζιάρης, Βαγγέλης Ψωμάς, Αλέξανδρος Τούντας, Μιχάλης Μουλακάκης και Παναγιώτης Μαρίνος, οι οποίοι λειτούργησαν ως ένα σώμα-μία ψυχή, κρατώντας παράλληλα με συνέπεια τους επιμέρους ρόλους της τραγωδίας.

Ο Άγγελος του Γιώργου Μάτζιαρη ήταν άμεσος και ανθρώπινος, ο Οδυσσέας του Βαγγέλη Ψωμά επεφύλλασε αρκετές εναλλαγές, αφού στην αρχή εμφανίστηκε ως το “δειλό” αντίπαλο δέος του Αίαντα που φοβάται να αντικρύσει την οργή του, αλλά στο τέλος επέδειξε απρόσμενη ανωτερότητα και πυγμή, αψηφώντας μαζί με τον Τεύκρο τις προσταγές του διδύμου Μενέλαος/Μιχάλης Μουλακάκης-Αγαμέμνονας/Παναγιώτης Μαρίνος.

Οι δύο ηθοποιοί ερμήνευσαν απολαυστικά τα δύο κραταιά αδέλφια της Σπάρτης και του Άργους αντίστοιχα, επικεφαλής και ηθκούς αυτουργούς του Τρωϊκού Πολέμου, με το Μενέλαο του Μιχάλη Μουλακάκη να είναι κάτι μεταξύ ανέμελου τουρίστα, γλοιώδους παπαράτσι και εγκληματολόγου, τον Αγαμέμνονα του Παναγιώτη Μαρίνου να αποτελεί την προσωποποίηση της εξουσίας, στην πιο απολυταρχική και αδίστακτη μορφή της (με την εκφορά του λόγου του ηθοποιού να θυμίζει φαντάσματα επταετίας). Παρακολουθώντας τον Αίαντα να κείτεται νεκρός και το Μενέλαο να τον φωτογραφίζει σαν αξιοθέατο, ήταν αναπόφευκτη η αναγωγή στο δικό μας σήμερα, με τον Αίαντα να συμβολίζει μία Ελλάδα που διαρκώς ξεπέφτει και το Μενέλαο όλους εκείνους που μας χτυπούν, ακόμη και τώρα που είμαστε εμφανώς “γκρεμισμένοι” (και με δική μας ευθύνη…).

AIAS 13

Μία από τις πιο δυνατές σκηνές της παράστασης

Υψηλής ευαισθησίας ήταν η ερμηνεία του Αλέξανδρου Τούντα, που υποδύθηκε με συνέπεια και σκηνική ωριμότητα τον ετεροθαλή αδελφό του Αίαντα, Τεύκρο, δηλαδή τον άνθρωπο που έσπευσε να προστατεύσει το άψυχο κορμί και μαζί την υστεροφημία του αδελφού του, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του, αλλά και τις ζωές της Τέκμησσας και του Ευρυσάκη (στην συγκεκριμένη παράσταση τον υποδύθηκε ο Άρης Παναγιώτου που μοιράζεται τη διανομή με τον Ορέστη Πετούα) της συζύγου και του γιου του Αίαντα αντίστοιχα. 

Στο ρόλο της Τέκμησσας η νεαρή ηθοποιός Λεωνή Ξεροβάσιλα κατέβαλλε φιλότιμες και ειλικρινείς προσπάθειες να αγγίξει το μέγεθος του θρήνου μίας γυναίκας που δεν χάνει απλά τον άνδρα της, αλλά πιθανότατα και την ελευθερία (ζωή;) – τη δική της και του γιου της –  και να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες του ρόλου της, χωρίς ωστόσο να καταφέρει απόλυτα να πείσει για το μέγεθος της προσωπικής της τραγωδίας, παρόλο που ήταν αρκετές οι φορές που έφτασε πολύ κοντά στην πηγή…

Η θεά Αθηνά της Νίκης Σερέτη είχε πολύ δυνατές στιγμές και μέσω της συνεχούς λευκοφορεμένης παρουσίας της επί σκηνής, έδωσε το στίγμα του αόρατου παρατηρητή/θεού που ρυθμίζει τις τύχες των ανθρώπων, υποστηρίζοντας με σθένος πως όσο ισχυρός και αν είναι ένας θνητός, δεν  μπορεί να ξεφύγει από τη θεία βούληση.   

 

Στον ομώνυμο ρόλο του Αίαντα του Τελαμώνιου, ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης έδωσε το 100% της ενέργειάς του (ίσως και λίγο παραπάνω), αντιμετωπίζοντας μία ακόμη υποκριτική πρόκληση με θάρρος και ερμηνευτική αυτοπεποίθηση, προσεγγίζοντας έναν ομολογουμένως απαιτητικό ρόλο με αυτοκυριαρχία και αξιοπρέπεια, έχοντας πλήρη επίγνωση της μεγάλης ευθύνης που συνοδεύει τόσο εμβληματικούς ρόλους, αλλά και της θεατρικής συνθήκης που διαφέρει, ή οφείλει να διαφέρει, από την απλή παράθεση γεγονότων και καταστάσεων.

AIAS 16

Η συνταρακτικότερη σκηνή της παράστασης: Η αποκαθήλωση ενός ήρωα….

Όσον αφορά τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης, αξίζει να αναφερθούμε στην πολύ ενδιαφέρουσα και ευρηματική σκηνογραφική/ενδυματολογική προσέγγιση των Αριστοτέλη Καρανάνο & Αλεξάνδρας Σιάφκου, στην υποδειγματική κινησιολογική επιμέλεια της Φαίδρας Σούτου, στην πρωτότυπη μουσική του Αλέξη Κωτσόπουλου, στην αξιόλογη μετάφραση που υπογράφουν οι Εν Κύκλω και στους καθοριστικής σημασίας φωτισμούς του Άρη Τρουπάκη

Στο σύνολο της η παράσταση που σκηνοθέτησε με το δικό του μοναδικό τρόπο ο Χρήστος Σουγάρης, υπογράφωντας μαζί με την Κατερίνα Κουτσοχερίτη και την δραματουργική επεξεργασία του κειμένου και καθοδηγώντας με επιτυχία έναν πολυμελή και ετερόκλιτο θίασο, αποτελεί μία ολοκληρωμένη καλλιτεχνική πρόταση (αν και συνεχίζει να με ενοχλεί αφάνταστα η τόσο εκτενής χρήση μικροφώνων σε όλες σχεδόν τις παραστάσεις που έχω παρακολουθήσει τελευταία, τα οποία τουλάχιστον στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαν ουσιαστικό λόγο ύπαρξης σηματοδοτώντας το “βήμα” του εκάστοτε ήρωα) με την οποία ακόμη κι αν διαφωνείς ριζικά, οφείλεις να παραδεχτείς το πάθος με το οποίο την υποστηρίζει ο δημιουργός της και να σεβαστείς την τόλμη του να καταπιαστεί με ένα έργο “βαρύ”…σαν Αρχαία Τραγωδία.

Φεύγοντας από το θέατρο βαθιά προβληματισμένη, συνειδητοποίησα για μία ακόμη φορά, ότι τελικά ο εχθρός δεν είναι ποτέ “Προ των Πυλών”. Βρίσκεται εντός. Των Πυλών, των Τειχών, των Συνόρων. Βρίσκεται εντός μας! Και ίσως πρέπει κάποια στιγμή να δούμε τι θα απογίνουμε  χωρίς τους βαρβάρους…

AIAS 6

Αίας του Σοφοκλή, του Χρήστου Σουγάρη και των πρωταγωνιστών της παράστασης…


Τελευταία εβδομάδα παραστάσεων 
Τετάρτη έως Κυριακή στις 21:00
έως 11 Ιουνίου

Θέατρο «Θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ»
Τουρναβίτου 7, Θησείο
Τηλ: 210 3255444 | website: www.pro4.gr | Facebook: https://goo.gl/fuBKO0

Σοφοκλή
~Αίας~

Σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη

Πρεμιέρα στις 31 Μαΐου 2017

Για 10 παραστάσεις!

YouTube Trailer: https://goo.gl/eRYQq3

Ο Χρήστος Σουγάρης μετά την περσινή του παράσταση, «Δον Ζουάν ή Η πέτρινη ευωχία» του Μολιέρου, σκηνοθετεί το παλαιότερο από τα διασωθέντα έργα του Σοφοκλή «Αίας» .

Η παραγωγή θα παρουσιαστεί στο θέατρο «Θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ» για δέκα μόνο παραστάσεις, από 31 Μαΐου έως 11 Ιουνίου. Τις παραστάσεις θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν επίσης επισκέπτες της πόλης μας από άλλες χώρες, καθώς θα υπάρχουν υπέρτιτλοι στα Αγγλικά.

«Η βία που μας προστατεύει, μετατρέπεται σε βία που μας απειλεί»

Σ’ ένα ερημικό τοπίο, η πόλις αντικαθίσταται από το στρατό. Ο ίδιος ο Αίαντας θα μπορούσε να εκπροσωπεί αυτή την πόλη. Την πόλη που ζει με την πλάνη ότι μπορεί να είναι αυτάρκης. Ένας εμφύλιος. Ο σύμμαχος γίνεται εχθρός.

Την τραγική πτώση του ήρωα ακολουθεί η πολιτική, με τη μορφή της διαμάχης και της εξισορρόπησης. Μια πολιτική εξουσία ανίκανη να λειτουργήσει για το καλό του συνόλου. Αποτυχημένη και πλήρως διεφθαρμένη.

Ο εχθρός δεν κρύβεται πίσω από τείχη. Κοιμάται δίπλα μας. Η βρώμα που αναδύεται από το αίμα των σκοτωμένων ζώων, σηματοδοτεί τη στοιχειώδη έλλειψη ευγνωμοσύνης, του συνόλου απέναντι στο άτομο.

Τα διαμελισμένα κορμιά τους υποδηλώνουν τον σπαραγμό, τη σήψη αυτής της κοινωνίας, αλλά και την αδυναμία του ατόμου να ενεργήσει για το καλό του συνόλου. Κανένας θεός δε θα μας βγάλει απ’ αυτό το τέλμα. Ίσως μόνο ένας τρίτος δρόμος ως εναλλακτική. Μια εναλλακτική για την οποία σημασία δεν έχουν οι «ανταγωνιστικές» αλλά οι «συναγωνιστικές» αρετές. Ένας προσανατολισμός προς τη συμβίωση.

Είδος: Αρχαίο Δράμα

Συντελεστές

Μετάφραση: Εν Κύκλω
Σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης
Δραματουργική επεξεργασία: Χρήστος Σουγάρης – Κατερίνα Κουτσοχερίτη
Επιστημονικός Σύμβουλος: Μενέλαος Χριστόπουλος-Πανεπιστήμιο Πατρών
Κείμενο παράστασης: Νίκη Κωνσταντίνου-Σγουρού και θίασος
Σκηνικά-Κοστούμια: Αριστοτέλης Καρανάνος – Αλεξάνδρα Σιάφκου
Μουσική: Αλέξης Κωτσόπουλος
Κίνηση: Φαίδρα Σούτου
Φωτισμοί: Άρης Τρουπάκης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Κατερίνα Κουτσοχερίτη – Μαρία Απατσίδου
Βοηθοί Σκηνογράφων-Ενδυματολόγων: Δώρα Τουρβά – Στέλιος Κοτίδης
Φωτογραφίες: Γιώργος Βουτσινάς
Παραγωγή: Polyplanity productions – Pro4
Δημόσιες σχέσεις & επικοινωνία: Κωνσταντίνος Πλατής

Διανομή
Αθηνά: Νίκη Σερέτη
Οδυσσέας: Βαγγέλης Ψωμάς
Αίας: Ιωσήφ Ιωσηφίδης
Τέκμησσα: Λεωνή Ξεροβάσιλα
Άγγελος: Γιώργος Ματζιάρης
Τεύκρος: Αλέξανδρος Τούντας
Μενέλαος: Μιχάλης Μουλακάκης
Αγαμέμνων: Παναγιώτης Μαρίνος
Ευρυσάκης: Ορέστης Πετούα-Άρης Παναγιώτου
Ναύτες: Παναγιώτης Μαρίνος, Γιώργος Ματζιάρης, Μιχάλης Μουλακάκης, Αλέξανδρος Τούντας, Βαγγέλης Ψωμάς

Πληροφορίες

Παραστάσεις
Από 31 Μαΐου έως 11 Ιουνίου

Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Τετάρτη: 21:00
Πέμπτη: 21:00
Παρασκευή: 21:00
Σάββατο: 21:00
Κυριακή: 21:00

Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 12 ευρώ
Φοιτητικό, ανέργων: 8 ευρώ
Ατέλειες ηθοποιών: 5 ευρώ

Διάρκεια παράστασης
90’ χωρίς διάλειμμα

Προπώληση εισιτηρίων
http://www.ticketservices.gr/.gr

Facebook Page
https://goo.gl/oRVHb3

Φωτογραφίες σε υψηλή ανάλυση
https://1drv.ms/f/s!AgeykqFrAqJjySXBwC8CuBMPLAY4

Xορηγός η Amstel

Δημόσιες σχέσεις & επικοινωνία
Κωνσταντίνος Πλατής
Τ: 6937709958
E: kon_platis@hotmail.com
F: https://www.facebook.com/platis.konstantinos

 AIAS 2

 

 

Κράτος- τρομοκράτης και επίσημα πια;


γράφει ο Χρήστος Σούτος

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΟΥ


Μέχρι και πριν από λίγους μήνες ή μάλλον μέρες απλά υπήρχαν κάποιοι ψίθυροι. Αρκετοί μιλούσαν, πολλοί υπονοούσαν, λίγοι γνώριζαν. Για τους περισσότερους το κράτος που φωτογράφιζαν μυστικές υπηρεσίες και θεσμοί ήταν η Σαουδική Αραβία. Όλοι και όλα συνηγορούσαν προς αυτή την κατεύθυνση. Θεοκρατικό κράτος, με νόμους ιδιαιτέρως σκληρούς, για όσους είναι ασεβείς απέναντι στους νόμους του Ισλάμ, θεωρείτο ως το νούμερο ένα υποψήφιο προπύργιο τζιχαντιστών και χρηματοδότης αυτών. Και ξαφνικά χθες έπεσε ο κεραυνός.

Αίγυπτος, Μπαχρέιν, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Υεμένη, αργότερα προστέθηκαν η Λιβύη και οι Μαλδίβες, έκλεισαν τα σύνορά τους και προχώρησαν ακόμα και σε αεροπορικό αποκλεισμό του Κατάρ, γεγονός που τρομοκράτησε τους κατοίκους του ανεξάρτητου Εμιράτου της Μέσης Ανατολής. Ο λόγος; Η υποστήριξη του στην τρομοκρατία και στον εξτρεμισμό. Μπορεί η απόφαση των κρατών αυτών να είναι αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ τους μόνο ή και προέκυψε και με τη συμμετοχή των ισχυρών του πλανήτη; Οι σχέσεις πάντως του Κατάρ με την Σ. Αραβία και το Μπαχρέιν είναι εδώ και καιρό τεταμένες.

Ως ένα από τα πλουσιότερα κράτη στον κόσμο έχει καταφέρει να διεισδύσει στις οικονομίες σχεδόν όλων των μεγάλων κρατών του πλανήτη. Έχει “πατήσει” πόδι σε τεράστιες βιομηχανίες στην Ευρώπη, παράδειγμα η γερμανική VW, σε τράπεζες κολοσσούς, όπως η Deutsche Bank και η Barclays, σε εταιρείες αερίου, ακίνητα, αεροδρόμια, αερομεταφορείς σε Μ. Βρετανία, Η.Π.Α, Ρωσία και Κίνα. Πως είναι δυνατόν επομένως να το αποκλείσεις από το διεθνές στερέωμα; Πως είναι δυνατόν να του απαγορεύσεις τις εξαγωγές; Πως να αρνηθείς τα χρήματά του και τις σπατάλες των μελών της Βασιλικής Οικογένειας του Εμίρη, που κάνουν απίστευτους τζίρους όπου κινούνται; Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω ήρθε μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Οι Η.Π.Α μέσω κύκλων ανέφεραν πως δεν επιθυμούν μια μόνιμη ρήξη μεταξύ των χωρών του κόλπου και πως οι πολίτες του Εμιράτου βρίσκονται σε πανικό, τονίζοντας όμως ότι θα πρέπει το Κατάρ να επιστρέψει σύντομα στο σωστό δρόμο μιας και κάποιες από τις ενέργειες του είναι εχθρικού χαρακτήρα, τόσο προς τα κράτη του Κόλπου, όσο και προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

KATAR 5

φωτογραφία αρχείου

Τι ήταν όμως αυτό που πυροδότησε την έκρηξη των γειτόνων του Εμιράτου; Μια είδηση που ελάχιστοι ασχολήθηκαν αλλά οι γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα στην Αραβική Χερσόνησο θορυβήθηκαν. Πριν από λίγο καιρό το Κατάρ κατέβαλε ένα τεράστιο ποσό, της τάξης του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων!!!!!, για να απελευθερώσει δικούς του πολίτες, για την ακρίβεια 50 αξιωματούχους  που είχαν απαχθεί  ή για άλλους συλληφθεί στο έδαφος της Συρίας. Το Κατάρ παραδέχεται την συναλλαγή, αλλά αρνείται ότι τα χρήματα πήγαν σε χέρια τρομοκρατών. Οι κατήγοροι της Ντόχα λένε ότι τα χρήματα φορτώθηκαν σε βαλίτσες και δόθηκαν μέσω γνωστών καναλιών σε χέρια της Αλ Κάιντα και σε παραστρατιωτικές οργανώσεις. Λένε δηλαδή ότι καιρό τώρα ήθελε το Εμιράτο να χρηματοδοτήσει τους τζιχαντιστές και η περίπτωση της απαγωγής θεωρήθηκε ως η καλύτερη πρόφαση. Είναι οι ίδιοι κύκλοι που εμπλέκουν στην ιστορία αυτή και το Ιράν το οποίο επίσης είναι στο στόχαστρο. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και άμεσες. Το μόνο σίγουρο είναι πως η επόμενη μέρα στον πολύπαθο Περσικό Κόλπο δεν θα είναι η ίδια και ότι η υποκρισία όλων περισσεύει…

KATAR 4

φωτογραφία αρχείου

Είναι το τέλος μιας ολόκληρης εποχής…

Tags

 

MHTSOTAKIS 5

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (18/10/1918 – 29/5/2017)


γράφει ο Χρήστος Σούτος

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΟΥ


Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη σηματοδοτεί, επί της ουσίας, το τέλος μιας ολόκληρης εποχής στην πολιτική σκηνή της χώρας μας. Δεν είναι μόνο το μέγεθος του συγκεκριμένου πολιτικού άνδρα ή το γεγονός ότι υπήρξε καταλύτης διαφόρων πολιτικών πράξεων και εξελίξεων στα πράγματα της Ελλάδας για πάνω από έξι δεκαετίες, αλλά κυρίως το περιβάλλον στο οποίο έζησε, αναπτύχθηκε και έδρασε η προσωπικότητα αυτή. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι ο τελευταίος από μια σειρά πολιτικών ηγετών που μάγευαν τον απλό ψηφοφόρο και ασκούσαν γοητεία στις πλατιές μάζες. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις τεράστιες σε μέγεθος και παλμό συγκεντρώσεις της δεκαετίας του ’80 ή και του ’90 τόσο του τότε αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας όσο και του μεγάλου του αντιπάλου Ανδρέα Παπανδρέου που έκλειναν όχι μια πλατεία ή ένα δρόμο αλλά σχεδόν ολόκληρες τις πόλεις όπου λάμβαναν χώρα;

MHTSOTAKIS 9

Ανδρέας Παπανδρέου και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

Πέρα όμως από τα παραπάνω οι πολιτικοί άνδρες εκείνης της εποχής διέφεραν από τους σημερινούς πολιτικούς νάνους και στον τρόπο που ασκούσαν την εξουσία ή ακόμα και στην ποιότητα της μεταξύ τους αντιπαράθεσης. Στην δεκαετία του ‘ 80 οι συνεδριάσεις του ελληνικού Κοινοβουλίου έβγαζαν μια πολύ διαφορετική ατμόσφαιρα. Παρά το γεγονός ότι τότε τα πνεύματα ήταν σαφέστατα περισσότερο οξυμένα – ποιος ξεχνά τα περίφημα μπλε και πράσινα καφενεία της ελληνικής επαρχίας – η λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ πολιτικών αντιπάλων είχε ποιοτικά χαρακτηριστικά, σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας και όχι εκφράσεις πεζοδρομίου και συμπεριφορά υποκόσμου. Χαρίλαος Φλωράκης, Λεωνίδας Κύρκος, Ανδρέας Παπανδρέου και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν πολιτικοί αρχηγοί που κοσμούσαν με την παρουσία τους την Βουλή και αποτελούσαν μεγέθη που οι σημερινοί επίγονοι τους στην κεντρική πολιτική σκηνή δεν τα πλησιάζουν καν.

MHTSOTAKIS 2

φωτογραφία αρχείου

Προσωπικότητα με αρκετούς εχθρούς και πολλούς φίλους, όπως όλοι οι κορυφαίοι, ο εκλιπών επίτιμος Πρόεδρος της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα του σε σημαντικές στιγμές του τόπου. Από την περίοδο αμέσως μετά την Κατοχή, τα γεγονότα πριν την δικτατορία των συνταγματαρχών μέχρι και την διακυβέρνηση της χώρας την περίοδο 1990- 93. Διορατικός πολιτικός με απόψεις που στην εποχή τους δίχασαν. Χαρακτηριστικά παραδείγματα η δήλωση του για την ονομασία των Σκοπίων ή για την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ την όποια είχε προβλέψει σχεδόν δύο δεκαετίες πριν αυτή γίνει. Πολλοί λένε ότι στην περίπτωση της πτώσης του το 1993 “πληρώθηκε” με το ίδιο νόμισμα από την ιστορία. Ίσως και να είναι έτσι. Όπως και να έχει πάντως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο τελευταίος από τους πραγματικά μεγάλους πολιτικούς άνδρες της πατρίδας μας….

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ 2016 – 2017 Ονέγκιν / μελωδίες για το πεπρωμένο: Η ομάδα ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ παρουσιάζει στο BETON7 το έμμετρο μυθιστόρημα «Ευγένιος Ονέγκιν» του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα Αλεξάντρ Πούσκιν, μέσα από την φρέσκια ματιά μιας ομάδας νέων & ταλαντούχων καλλιτεχνών.

Tags

onegin 1


γράφει & επιμελείται η Λίλα Παπαπάσχου

14608686_10208465026476586_4458234053259109205_o


“Μακάριος αυτός που του βίου τη γιορτή νωρίς

Άφησε, χωρίς να ‘χει πιει

Ως την τελευταία σταγόνα το κρασί

Ούτε να ‘χει διαβάσει όλο το μυθιστόρημά της”


«Κι είναι στ’ αλήθεια τυχεροί, όσοι πεθαίνουν νέοι…»…συμπληρώνω εγώ με αυτόν τον οξύμωρο στίχο που κρύβει μεγάλη σοφία, από το υπέροχο τραγούδι «Κάθε λιμάνι και καημός» (Μουσική/Στίχοι Γιώργος Κατσαρός/Πυθαγόρας) που ερμήνευσε μοναδικά ο Πάνος Γαβαλάς. Κάπως έτσι, μελωδικά, θα ήθελα να ξεκινήσω το σημερινό αφιέρωμα της στήλης στην παράσταση της ομάδας Νοσταλγία «Ονέγκιν/μελωδίες για το πεπρωμένο», που είναι βασισμένη στο έμμετρο μυθιστόρημα “Ευγένιος Ονέγκιν”, του Αλεξάντρ Πούσκιν.

Όσο παράξενο κι αν ακούγεται τείνω να ταυτιστώ εν μέρει με τον παραπάνω στίχο (και το τετράστιχο της εισαγωγής) αφού ο πρόωρος χαμός ενός ανθρώπου, πόσο μάλλον ενός καλλιτέχνη, προσδίδει στο θανόντα διαστάσεις θρύλου και τον προστατεύει από την φθορά, όχι μόνο του χρόνου, αλλά και των μελλοντικών επιλογών του, που συχνά οδηγούν στην απομυθοποίηση του.

Άλλωστε ο ίδιος ο Πούσκιν πέθανε εξαιρετικά νέος, ύστερα από μια μονομαχία τιμής, αφήνοντας πίσω του δεκάδες λυρικά και περίπου δώδεκα αφηγηματικά ποιήματα, δοκίμια κλπ, τα περισσότερα από τα οποία δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατό του – ως είθισται – εξαιτίας της τσαρικής λογοκρισίας (ευτυχώς που στην εποχή μας δεν λογοκρίνονται οι καλλιτέχνες…χμ…ναι…).

onegin 3

Οι ηθοποιοί της παράστασης: Αγγελική Ζησούδη, Ιώκο – Ιωάννης Κοτίδης, Νάντια Μαργαρίτη, Βασίλης Μηλιώνης, Νικόλας Πιπεράς, Αλεξία Φάλλα

Στο πλαίσιο των Θεατρικών Συνθέσεων 2016-2017 του BETON7, ενός θεσμού που μας έχει συνηθίσει σε ευχάριστες εκπλήξεις (τις περισσότερες φορές τουλάχιστον) παρακολουθήσαμε τη Δευτέρα 22/5/2017 τους: Αγγελική Ζησούδη, Ιώκο – Ιωάννη Κοτίδη, Νάντια Μαργαρίτη, Βασίλη Μηλιώνη, Νικόλα Πιπερά και Αλεξία Φάλλα να γεμίζουν με νιάτα, ομορφιά και ερμηνευτική χάρη την υπόγεια και υποβλητική σκηνή ενός από τους πιο δραστήριους Πολυχώρους της Αθήνας, που επιμένει…αντισυμβατικά.

Υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση της Τώνιας Ράλλη (η ίδια υπογράφει και την προσαρμογή του κειμένου) η οποία πατώντας πάνω στην αριστοτεχνική μετάφραση της σπουδαίας μας ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη – Ρουκ, κατάφερε να επιτύχει σε σημαντικό βαθμό κάτι που εκ πρώτης όψεως μοιάζει σκηνικά ακατόρθωτο. Να μεταφέρει  δηλαδή  το παρ’ ολίγον σονέτο του Πούσκιν στην σκηνή, μεταχειριζόμενη με ιδιαίτερο τρόπο το “χώρο” και το “χρόνο”, φυσικούς και ηχογραφημένους ήχους, ζωντανή μουσική και κυρίως τις φωνές και τα σώματα των απόλυτα πειθαρχημένων ηθοποιών της. Ειδικά για το συγκεκριμένο έργο του Πούσκιν ο βαθμός δυσκολίας μεταφοράς του στο θέατρο είναι μεγάλος, αφού στην ουσία ο συγγραφέας υπερβαίνει την ίδια τη ρομαντική παράδοση που τον διαμόρφωσε, παρουσιάζοντας μία παραδόξως «ρεαλιστική» λογοτεχνία, που αποτέλεσε τον προπομπό του ρωσικού ψυχολογικού μυθιστορήματος.

Η ομάδα Νοσταλγία με την Τώνια Ράλλη να κινεί τα σκηνοθετικά νήματα, σεβάστηκε απόλυτα την απλή – σε πρώτη ανάγνωση – πλοκή του έργου, επενδύοντας στην επιτηδευμένα σωματικοποιημένη, σχεδόν φορμαλιστική απόδοση των χαρακτήρων (με την παράλληλη χρήση μάσκας, μικροφώνου κλπ) που έμοιαζαν να κινούνται στην σκηνή σαν ένα ενιαίο μουσικό όργανο, με τον κάθε ηθοποιό να εκπροσωπεί την εκάστοτε χορδή, που προοδευτικά μετατρέπονταν σε νότα – σε μελωδία – για να φτάσει στο κρεσέντο ενός τέλους, που σε κάθε παράσταση  μένει ατελές και μετέωρο, όπως και οι ζωές των ηρώων…όπως και οι δικές μας ζωές…

onegin 7

πρόσωπα και προσωπεία…

Η Τατιάνα, μία  νέα της εποχής ερωτεύεται  τον Ευγένιο Ονέγκιν, έναν παρακμιακό αριστοκράτη, ο οποίος συνθλίβει το «ρομαντικό» όνειρό της και απορρίπτει τον έρωτά της με πρόσχημα ότι θέλει να την προστατέψει από τον άστατο χαρακτήρα και την έκλυτη ζωή του. Στην πορεία και μετά από μία σειρά σημαντικών και ασήμαντων γεγονότων, οι ρόλοι αντιστρέφονται και η πρώην ερωτευμένη νέα καταλήγει παντρεμένη και «τακτοποιημένη»  και μάλιστα με έναν πρίγκιπα. Ο Ονέγκιν την πολιορκεί αφυπνισμένος από τον πάντα απρόβλεπτο έρωτα που συχνά λειτουργεί εγωιστικά, για να λάβει με τη σειρά του τη δική της απόρριψη, ως άλλη νέμεσις.

Κάπου ανάμεσα στους δύο νέους, ο ποιητής και φίλος του Ονέγκιν, Βλαδίμηρος Λένσκι και η κοπέλα που αγαπά,  Όλγα Λαρίνα, αδελφή της Τατιάνας, που έμελλε να γίνει άθελα της, η αιτία του θανάτου του, αφού ο ατυχής νέος χάνεται από το χέρι του πρώην φίλου του – και νυν εκτελεστή του – Ευγένιου, σε μία μονομαχία τιμής (τι λέγαμε παραπάνω για τον Πούσκιν;). Γύρω από αυτό το γαϊτανάκι  έρωτα, πάθους, ναρκισσισμού, προδοσίας, αμοραλισμού και κυνισμού, κρύβεται όλη η ρωσική κοινωνία της εποχής που συγκάλυπτε έντεχνα την ηδονοβλεπτική και ακόλαστη φύση της, καταστρέφοντας το «ωραίο και αγαθό», όχι από κακία…μα από αφόρητη πλήξη…από αβάσταχτη ανία…

onegin 2

Οι ήρωες του Πούσκιν βαριούνται…να ζήσουν, να δουλέψουν, να αγαπήσουν πραγματικά. Προτιμούν να ρεμβάζουν, να ερωτοτροπούν, να παθιάζονται με οτιδήποτε εφήμερο, να κυνηγούν το άπιαστο. Αυτό το «ελεύθερο ρομάντζο»  που έστησε με τόσο ευφυή τρόπο ο Αλέξανδρος Σεργκέγιεβιτς Πούσκιν, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, ως λογοτεχνική παγίδα σε συγχρόνους και μεταγενέστερούς του, κλείνοντας το μάτι στους πιο υποψιασμένους αναγνώστες, αποτελεί το πιο (αυτό)ειρωνικό του σχόλιο, γύρω από τις συνήθειες μίας ολόκληρης εποχής με επίκεντρο την αστική τάξη, που σε κάθε περίπτωση λειτουργεί ως ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις υπόλοιπες κοινωνικές διαστρωματώσεις.

Οι έξι (ουσιαστικά) ταλαντούχοι ηθοποιοί – Αγγελική Ζησούδη, Ιώκο – Ιωάννης Κοτίδης, Νάντια Μαργαρίτη, Βασίλης Μηλιώνης, Νικόλας Πιπεράς, Αλεξία Φάλλα – τα έδωσαν όλα πάνω στην σκηνή, ακούραστοι, μεταλλασσόμενοι από αφηγητές σε ρόλοι και το αντίστροφο,  κρατώντας υψηλά τα επίπεδα ενέργειάς τους, ακόμη και στις πιο εσωτερικές στιγμές και δραματικές κορυφώσεις τους, καταφέρνοντας να κερδίσουν τις εντυπώσεις και επιδεικνύοντας μια ερμηνευτική ωριμότητα δυσανάλογη προς το νεαρό της ηλικίας τους. 

onegin 5

Ο Ιώκο – Ιωάννης Κοτίδης στο ρόλο του Ευγένιου Ονέγκιν

Στο σύνολο της η παράσταση έφερε πολλές σκηνοθετικές και υποκριτικές αρετές και σίγουρα χρήζει του ενδιαφέροντος του αθηναϊκού κοινού, παρόλο που σε κάποια σημεία έχω να προβάλλω κάποιες ενστάσεις (όχι άλλα μικρόφωνα σε θάλασσες, ακτές και κυρίως θεατρικές σκηνές!!!) χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εκτιμώ και δεν ασπάζομαι την προσωπική ματιά του κάθε καλλιτέχνη, ειδικά όταν στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πρόδηλες οι αγνές καλλιτεχνικές προθέσεις του.

Τέλος, οφείλω να τονίσω ότι προς τιμήν της ομάδας Νοσταλγία και της Τώνιας Ράλλη που ευθύνεται και για τη μουσική/μελωδίες της παράστασης, ότι κατανοώ απόλυτα πως η αναμέτρηση νέων καλλιτεχνών με έναν ογκόλιθο της Ρωσικής λογοτεχνίας, όπως είναι ο Πούσκιν, που ξεφεύγει από τα όρια του συγγραφέα και αναγορεύεται σε στοχαστή, είναι σαφώς μία πολύ δύσκολη «μάχη» που στο σύνολό της κερδήθηκε, με κάποιες μικρές, παράπλευρες απώλειες…

Τη Δευτέρα 29 και την Τρίτη 30/5/2017, στις 21.00, θα παιχτούν οι δύο τελευταίες παραστάσεις στο BETON7, οπότε θα έχετε δύο ακόμη ευκαιρίες να παρακολουθήσετε την ομάδα Νοσταλγία στη δική της ανάγνωση του «Ευγένιου Ονέγκιν», γιατί είναι πάντα ωφέλιμο και πρέπον να αφουγκραζόμαστε νέους και ταλαντούχους καλλιτέχνες που δεν διστάζουν να ρισκάρουν, εκθέτοντας τους εαυτούς τους στην κρίση μας, πειραματιζόμενοι πάνω στην ίδια την έννοια του θεάτρου.

onegin 6


“Ονέγκιν / μελωδίες για το πεπρωμένο”
Βασισμένο στο μυθιστόρημα “Ευγένιος Ονέγκιν” του Α. Πούσκιν
από την ομάδα Νοσταλγία

Παραστάσεις: 8 – 30 Μαΐου 2017
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Εισιτήρια: 10 € / 5 € (φοιτητικό – ανέργων)
Διάρκεια: 60 – 70’

Beton 7
Πύδνας 7, Βοτανικός
210 751 2625

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Προσαρμογή – Σκηνοθεσία: Τώνια Ράλλη
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αγγελική Ζησούδη, Ιώκο – Ιωάννης Κοτίδης, Νάντια Μαργαρίτη, Βασίλης Μηλιώνης, Νικόλας Πιπεράς, Αλεξία Φάλλα
Σκηνική εγκατάσταση: Τώνια Ράλλη
Μουσική – Μελωδίες: Τώνια Ράλλη
Μουσικές συνεισφορές: Θέμος Σκανδάμης, Still Elliott
Κοστούμια: Ομάδα Νοσταλγία
Φωτογραφία – Βίντεο: Παναγιώτης Λαμπής
Ηχοληψία – ηχητική εγκατάσταση: Γιώργος Κατσιάνος, Λουκάς Δημητρέλος

LINKS
http://oneginshow.com
https://www.facebook.com/oneginmelodies
http://nostalghia-theatre.com
http://www.beton7.com

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
+30 210 751 2625 (Beton 7)
+30 210 524 9903 (Ομάδα Νοσταλγία)
nostalghiatheaterco@gmail.com

[Για την Dark Queen με τ’ όνομα Χρήστος], Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος

Tags

Photo by: pinterest.com

Είμαστε προ της κρίσεως υπερήφανοι

γιατί το θαύμα ήταν πως ζήσαμε

χωρίς το θαύμα.

Γιάννης Βαρβέρης, Καθώς πλησιάζει η ώρα

 

 

Χθες μου τηλεφώνησαν

και μου το’ παν.

Πέθανε ο Χρήστος.

Από υπερβολική δόση.

Κοιμήθηκε στο τσίμπημα

της γλυκιάς του… «ηρωικής».

Παίζει να το σκηνοθέτησε

μόνος του, γιατί μαζί με τον

ωραίο κοιμώμενο βρέθηκε

κι ένα σημείωμα

με τις δύο τελευταίες του

εντολές.

 

Εντολή Πρώτη:

να τον θάψουν με

το μωβ φόρεμα, που φόρεσε

-πρώτη φορά- στην πίστα.

Εκείνο με τα στρας αστέρια∙

θυμάμαι που κάποια στιγμή πήγα

να το σχολιάσω κι εκείνος

με σταμάτησε απότομα-

«στάκα ποιητά μου», μου είπε,

«άσε με εμένα με την πούλια

και τον αυγερινό και κοίτα εσύ

να συμβιβάσεις τα ασυμβίβαστα».

Έτσι ήταν ο Χρήστος. Απόλυτος

με ό, τι τον αφορούσε. Και δικαιωματικά.

Γιατί ήταν ο μόνος που ήξερε

-πραγματικά- τι του γινόταν.

 

Εντολή Δεύτερη:

(προς εμένα…)

τον επικήδειο να τον εκφωνήσει

ο Κωστής. Λιτή και κατηγορηματική

εντολή. Παιχνιδιάρικη, όπως πάντα,

όταν ήθελε να με φέρνει σε δύσκολη

θέση και να με βλέπει να γίνομαι

ένα παντζάρι που μαζεύεται- μαζεύεται

έως ότου να μη μείνει τίποτε άλλο

παρά ένα τόσο δα σποράκι.

 

Τελικά, ακολουθήσαμε πειθήνια

τις εντολές του. Δεν τολμήσαμε

ούτε τώρα –στην κηδεία- να του

αντισταθούμε. Με το που μπήκαμε

στην εκκλησία, ανοίξαμε το καπάκι

του φέρετρου, να λάμψουν τ’ αστέρια,

να δώσει η μεγάλη ντίβα την τελευταία

της παράσταση. Χειροκροτήματα και επευφημίες

συνόδεψαν την δοξολογία των αγγέλων κι

οι παππάδες δακρυσμένοι τραγούδησαν

το σουξέ της αγαπημένης μας Dark Queen:

  • Love is a battlefield…. Believe me… Believe me…

 

Κι όσο κι αν ντράπηκα

όσα κοκοράκια κι αν έκανε η φωνή μου.

Τον επικήδειο τον είπα. Απνευστί.

 

«Πέθανε εκείνος που δεν φοβήθηκε

να υπάρξει. Ο ελεύθερος.

Εκείνος που στάθηκε στον λαιμό

της πιο ακραία φοβισμένης ανθρωπότητας

και δεν έπεσε υπέρ βωμών

κι εστιών».

Σταματήστε να διαπραγματεύεστε παιδιά…

Tags

ΣΥΡΙΖΑ 1

φωτογραφία αρχείου


γράφει ο Χρήστος Σούτος

13494833_10207537608731722_1316456846108171583_n


Πάει και αυτό το Eurogroup. Πάει και αυτό το παραμυθάκι με το χρέος. Η ρητορική του Πρωθυπουργού και των στελεχών της Κυβέρνησης, ότι η ψήφιση των μέτρων για μετά το 2018 θα άνοιγε την πόρτα για την διευθέτηση του ελληνικού χρέους, διαλύθηκε χθες σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα. Όλοι οι συμμετέχοντες ηγέτες και αξιωματούχοι στην χθεσινή σύσκεψη, τόσο κατά την έξοδο τους όσο και σήμερα, αναφέρουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι η συζήτηση για το χρέος παραπέμπεται για το τέλος του προγράμματος, δηλαδή στις καλένδες.

ΣΥΡΙΖΑ 4

φωτογραφία αρχείου

Θα μου πει κανείς πως είναι η πρώτη φορά που οι εξαγγελίες ή οι προσδοκίες της συγκυβέρνησης δεν επιβεβαιώνονται; Είναι η πρώτη φορά που η “σκληρή” διαπραγμάτευση οδηγεί σε βράχο; Είναι η πρώτη φορά που οι κυβερνώντες διακατέχονται από αυταπάτες όπως έχουν παραδεχτεί πολλάκις στο παρελθόν; Όλα τα παραπάνω ερωτήματα όπως είναι το προφανές είναι ρητορικά. Οι απαντήσεις τους δυστυχώς οδηγούν σε ένα και μόνο συμπέρασμα. Ποιο είναι αυτό; Ότι ο μεγάλος χαμένος δεν είναι άλλος από τον απλό πολίτη, από τον ελληνικό λαό, ο οποίος για μια ακόμη φορά βλέπει τους ανθρώπους που του υποσχέθηκαν λαγούς με πετραχήλια για να ανέβουν στην εξουσία, να γαντζώνονται σε αυτήν αδιαφορώντας για αυτόν και την καθημερινότητα του. Το σκίσιμο των μνημονίων, η κατάργηση τους με ένα άρθρο και άλλα πολλά, έχουν μετατραπεί σε έναν αγώνα να πειστεί ο πολίτης, ότι το αριστερό μνημόνιο είναι καλύτερο από τα προηγούμενα. Οι γερμανοτσολιάδες πολιτικοί, όπως χαρακτήριζαν τους προηγούμενους, έχουν δώσει τη θέση τους στη ρητορική περί κακών διαπραγματευτών. Το goodbye frau Merkel έχει μετατραπεί σε καλωσορίσατε κυρία Μέρκελ και η μόνη διαφορά είναι ότι η τρόικα λέγεται πλέον “θεσμοί”. 

ΣΥΡΙΖΑ 2

φωτογραφία αρχείου

Το πιο ανησυχητικό όμως βρίσκεται αλλού. Δεν εντοπίζεται στα όποια οικονομικά μέτρα ή βάρη καλείται να σηκώσει ο συνταξιούχος ή ο μισθωτός πια. Βρίσκεται στην ενσυνείδητη από πλευράς κυβέρνησης παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας της πατρίδας σε όλα τα επίπεδα. Από την ενοικίαση που θα πρέπει να κάνει από την γερμανική κοινοπραξία των περιφερειακών αεροδρομίων σε περίοδο πολέμου, μέχρι και το γεγονός της εκχώρησης των όποιων εσόδων του κράτους σε ασφαλιστικό επίπεδο, όχι στον νέο φορέα απευθείας, αλλά σε ταμείο που διαχειρίζονται οι εκπρόσωποι των δανειστών. Χθες πήγαν υποτίθεται να πάρουν σαφείς δεσμεύσεις για το χρέος και το μόνο που πέτυχαν είναι να συζητήσουν ποιο θα είναι το ύψος των πλεονασμάτων από το 2022 έως το 2060. Μια θερμή παράκληση…σταματήστε να διαπραγματεύεστε. Θα κάνετε λιγότερο κακό…

Το Παιχνίδι, Παυλίνα Κουβαρδά

Photo by: wallpaperswide.com

 

Λιωμένες λέξεις σε κιτρινισμένες σελίδες

θυμίζουν τις γκρεμισμένες γέφυρες

ανάμεσα στο χθες και το τώρα.

Μονάχα αυτά απέμειναν από τα παραμύθια των μεγάλων

Κι όλα αυτά

σα να συνέβησαν σε κάποιους άλλους.

 

Μέσα από κουβέντες

γίναμε εραστές μακρινών ταξιδιών.

Με λέξεις και νοήματα

που άλλοτε ήταν πλάνη και βάλσαμο

και άλλοτε δηλητήριο και κάθαρμα

συνθλίβαμε το χρόνο

κοροϊδεύοντας την απόσταση.

 

Μεταμεσονύχτιοι όρκοι

έδεναν με τα πλοκάμια τους

τα γυμνά κορμιά μας

στη χώρα των αισθήσεων

χωρίς λυτρωμό.

Δεν υπήρχε διέξοδος.

Η ενοχή και ο φόβος

συγκρούονταν και πάλι

Μονάχα μια παρωδία εννοιών

ήταν που έσωζε το ανέφικτο της ένωσης.

 

Κι ύστερα, πάλι στο τίποτα.

Κι όλα αυτά μαζί

μπροστά σε δύο μάτια που πρόσμεναν την ουτοπία.

 

Και το μεγάλο όνειρο;

Εκστασιασμός στο άπειρο

που όσο το πλησιάζαμε

τόσο χανόμασταν στην κόλαση των ανθρώπων.

 

Νυχτερινοί παραβάτες

στα φώτα της πόλης παραμείναμε

παίζοντας κρυφτό

για να σώσουμε τα ανομολόγητα.

Η Αριστερά της καρέκλας, του μνημονίου και του εργασιακού Μεσαίωνα…

Tags

MNHMONIO

φωτογραφία αρχείου


γράφει ο Χρήστος Σούτος

13494833_10207537608731722_1316456846108171583_n


Πλέον μετά και από την εβδομάδα που διανύουμε, όπου έρχεται προς ψήφιση στην ελληνική Βουλή το νέο πολυνομοσχέδιο που πολλοί βαφτίζουν- και όχι άδικα- τέταρτο μνημόνιο, μπαίνει οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας το αφήγημα της κυβερνώσας Αριστεράς. Επίσης με βάση το περιεχόμενο του εν λόγω νομοσχεδίου και τι ακριβώς αυτό διευθετεί, παύει να υφίσταται και το οποιοδήποτε άλλοθι μπορεί ακόμα και τώρα να επικαλείται ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί του, περί σκληρής διαπραγμάτευσης και κόκκινων γραμμών. Τι είναι όμως αυτό που το καθιστά τόσο επώδυνο για τους εργαζομένους, τους συνταξιούχους και τους ένστολους και γιατί πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, δηλαδή τα κόμματα της συγκυβέρνησης, έχασαν πια οριστικά το λεγόμενο αντιμνημονιακό τους πλεονέκτημα έναντι των άλλων;

MNHMONIO 4

φωτογραφία αρχείου

Το να αναλύσουμε στο σύνολο του το σχέδιο νόμου είναι ανέφικτο σε ένα άρθρο. Μπορούμε όμως με μικρές αλλά ουσιώδεις πινελιές, να δώσουμε τη φιλοσοφία και το στίγμα του. Ξεκινώντας από τους εργαζόμενους, τα πράγματα οδηγούνται βαθμιαία αλλά με γοργούς ρυθμούς σε μετατροπή της εργασίας σε δουλεία, σε κάτεργο. Ανοικτά μαγαζιά τις Κυριακές, αύξηση των εισφορών για όσους έχουν ακόμα μπλοκάκι, πλήρης επί της ουσίας απελευθέρωση απολύσεων. Δίνεται πια η δυνατότητα στον εκάστοτε εργοδότη, κυρίως στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, να συμπεριφέρεται στους εργαζόμενους του, όπως οι Ρωμαίοι στους σκλάβους στις γαλέρες. Δικαιώματα πια δεν υπάρχουν και όποιος κάνει το λάθος και σηκώσει κεφάλι θα δει κατάματα το τέρας της ανεργίας, να του χτυπάει την πόρτα. Για τους συνταξιούχους, τους απόμαχους του εργασιακού βίου και όχι της ζωής όπως λανθασμένα λένε πολλοί, για τα περήφανα γηρατειά άλλων εποχών οι προς ψήφιση νόμοι είναι με μια λέξη: εξοντωτικοί. Περαιτέρω μείωση συντάξεων, εξαφάνιση για να μην πω κατάργηση επικουρικών ταμείων που έχουν πληρωθεί με αίμα και σκληρή εργασία και διαρκής απαξίωση της προσφερόμενης περίθαλψης. Να μην λησμονούμε εδώ, ότι πολλά νοικοκυριά ζουν από τις συντάξεις σε μια χώρα όπου η ανεργία, η πραγματική και όχι η πλασματική των δεικτών, αγγίζει το 40%. Για τους ένστολους, με το οριστικό τέλος των ειδικών μισθολογίων, οι αποδοχές τους μοιάζουν πλέον πιο πολύ με χαρτζιλίκι, παρά με μισθοδοσια.

MNHMONIO 2

φωτογραφία αρχείου

Συμπέρασμα; Με την ψήφιση των νέων μέτρων από την πλειοψηφία των κυβερνητικών βουλευτών τελειώνει πια το παραμύθι της σκληρής διαπραγμάτευσης με τους κακούς δανειστές. Είναι πλέον πασιφανές, ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι μόνο η διατήρηση της καρέκλας τους και τίποτα άλλο. Το μόνο που τους απομένει, αν και αυτό έχει ξεφτίσει έντονα πια, είναι το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα περί διαπλοκής. Το τέλος τους πλησιάζει και θα είναι με πάταγο…

Σε ότι έχει να κάνει με το περιστατικό στη Βουλή με πρωταγωνιστή το γνωστό πυγμάχο βουλευτή της Χρυσής Αυγής δεν νομίζω ότι έχει νόημα να πούμε κάτι ιδιαίτερο. Απλώς οι ψηφοφοροι του κόμματος- μορφώματος αυτού να καταλάβουν τι ακριβώς πράττουν. Εκτός και αν κάνουμε πλέον την παραδοχή, ότι ανάμεσα μας υπάρχουν και περίπου 500 χιλιάδες φασίστες. Το παραμύθι των παραπλανημένων πολίτων δεν έχει πια δράκο…πέθανε….

MNHMONIO 3

φωτογραφία αρχείου