[Προς την δικαίωση], Παυλίνα Κουβαρδά

Tags

Photo by: PxHere.com

Οι αληθινές εγγραφές
σε κίνηση
χωρίς εξηγήσεις
εκ του πρακτέου
αναιρούν
το πρόταγμα
της αυτοδικαίωσης
ακυρώνοντας
τα τετριμμένα
διαδικασιών
άνευ νοήματος
για ανώφελες νίκες
την ίδια στιγμή
που η πραγματικότητα
ως αποτύπωμα
λειτουργεί υπέρ σου.

[Ακόμα πιο πέρα…], Παυλίνα Κουβαρδά

Tags

Photo by: everypixel.com

Σε θέση άμυνας
καιρό τώρα
λόγω αβεβαιότητας
με τα δυσνόητα μηνύματα
και τα διφορούμενα
να λειτουργούν
ως σηματοδότες
αποφυγής μιας ρήξης
-πάντα σε ετοιμότητα-
διαπέρασες αθόρυβα
το θέατρο σκιών
και τις μακρινές μνήμες
που ελλόχευαν σαν ύφαλοι
και σειρήνες επιστροφής
στο δικό σου ταξίδι.
Και κάνοντας στάχτη
μέρες που φύγανε
στιγμές που δε θα’ ρθουν
σωπαίνεις
δεν κλαις∙
τους κοιτάς
και απλά

προσπερνάς.

Γιώργος Γελαράκης: «Έχω σταθεί πολύ τυχερός, γιατί έχω πραγματοποιήσει ήδη αρκετά από τα όνειρα που είχα πριν ξεκινήσω. Νοιώθω ήδη πλήρης»

Tags

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Το Μουσικός μας Καφενείο έχει την χαρά και την τιμή να φιλοξενεί τον τραγουδοποιό Γιώργο Γελαράκη και να συζητά μαζί του εφ’ όλης της ύλης.

  • Πως είναι για έναν καλλιτέχνη να ξεκινά την καριέρα του στην αρχή της οικονομικής κρίσης και να διαγράφει την πορεία του μέσα σ’ ένα τόσο δύσκολο κλίμα;

Νομίζω ότι όταν κάποιος σκοπεύει να κάνει καριέρα με την έννοια της λέξης, σαφώς και επηρεάζεται από την οικονομική κρίση, αλλά αυτό είναι κάτι που προσωπικά δεν με αφορά. Στα δικά μου σχέδια είναι η δημιουργία και τα μουσικά ταξίδια. Με αυτή τη λογική προσπαθώ να πορεύομαι και νομίζω ότι η εποχή της οικονομικής κρίσης, παρόλο που επέφερε αλλαγές σε κάθε τομέα, σηματοδότησε την υποχρέωση μας να βάλουμε ο καθένας το λιθαράκι του  σε αυτό που εννοούμε δημιουργία. Επομένως οι συνθήκες αυτές θα έλεγα ότι τροφοδοτούν την έμπνευση και το κλίμα μόνο κατάλληλο θα το χαρακτήριζα, όχι δύσκολο.

  • Μπορεί σήμερα κάποιος να βιοποριστεί από το τραγούδι;

Σήμερα οι δυσκολίες να βιοποριστείς από τη μουσική και το τραγούδι είναι το ίδιο δύσκολες όσο είναι σε κάθε επάγγελμα. Αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί, όμως, ανασταλτικό παράγοντα στη σωστή νοοτροπία και στη θέληση για την επίτευξη των στόχων, που έχει θέσει ο καθένας. Από το γεγονός αυτό και μόνο, προκύπτει, αυτόματα, η επιλογή να ερωτευτείς τη μουσική με ρομαντισμό και να πορευτείς βιοποριστικά με άλλους τρόπους.

  • Τι δυσκολίες συναντά, ένας καλλιτέχνης, στην προώθηση του έργου του; Σε παλιότερή σου συνέντευξη είχες δηλώσει πως επιχειρηματίες μουσικών καταστημάτων σου απαγόρευαν να παρουσιάσεις την δουλειά σου∙ ισχύει και σήμερα αυτό; Γιατί πιστεύεις πως συμβαίνει;

Δεν το είχα δηλώσει έτσι ακριβώς, ήταν ένα μεμονωμένο κομμάτι από μια σκέψη μου. Η πραγματικότητα είναι ότι οι χώροι – μουσικές σκηνές που υπάρχουν για να παρουσιάσεις τη δική σου δουλειά- ολοένα και λιγοστεύουν. Αυτό συμβαίνει γιατί η δισκογραφία πλέον έχει σβήσει και δυστυχώς οι πληροφορίες δεν φτάνουν στον ακροατή εύκολα. Δεν δημιουργείται η ανάγκη στο μέσο κοινό για κάτι διαφορετικό, για κάτι νέο. Έτσι, ευδοκιμούν χώροι εστίασης και διασκέδασης που στηρίζονται σε εύπεπτα είδη μουσικής.

  • Συνεργασίες με μεγάλα ονόματα, όπως Β. Παπακωνσταντίνου, Χ. Θηβαίος, Φ. Πλιάτσικας, και τώρα Κίτρινα Ποδήλατα, βραβεία σε διαγωνισμούς τραγουδιού και εμφανίσεις σε όλη την χώρα. Τι απ’ όλα αυτά ξεχωρίζεις; Ποιο είναι αυτό που σου δίνει την μεγαλύτερη χαρά;

Έχω σταθεί πολύ τυχερός, γιατί έχω πραγματοποιήσει ήδη αρκετά από τα όνειρα που είχα πριν ξεκινήσω. Νοιώθω ήδη πλήρης, ακόμα και αν χρειαζόταν να σταματήσω να παίζω και να γράφω μουσική.  Κάθε φορά είναι μια καινούρια στιγμή, μία διαφορετική εναλλαγή συναισθημάτων, που δεν συγκρίνεται με την προηγούμενη.  Όταν κάνουμε π.χ. μία συναυλία μου λείπει η ηχογράφηση και το αντίθετο. Όταν κάνω ένα ταξίδι για να παίξω μουσική μου λείπει η σύνθεση κ.ο.κ.

  • Θα ήθελες να μας μιλήσεις λίγο για την συνεργασία σου με τα Κίτρινα Ποδήλατα;

Είναι πολύ μεγάλη η τιμή που μου έγινε. Τους θεωρώ το καλύτερο συγκρότημα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, από πολλές απόψεις, και από αισθητικής πλευράς και ήχου και πολλά άλλα ακόμη. Τους είδα το 2002 για 1η φορά σε συναυλία στο river party της Καστοριάς και από τότε τους ακολουθούσα στις εμφανίσεις τους, μέχρι που πραγματοποίησα και ένα opening σε αυτούς το 2015. Πρόκειται  για εξαιρετικούς μουσικούς και χαρακτήρες. Με βοήθησαν στο να πάει ένα βήμα παρακάτω δημιουργικά το τραγούδι και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

  • Τι σε οδήγησε στην μουσική;

Μία καθαρά έμφυτη ανάγκη για έκφραση.  Μία βαθιά εσωτερική ανάγκη, για ανταλλαγή συναισθημάτων σε ένα μαγικό κόσμο.

  • Τι είδους μουσική ακούς;

Πλέον ακούω τα πάντα, γιατί μου αρέσει πολύ να ενημερώνομαι για ο, τιδήποτε συμβαίνει γύρω μου. Μπορεί να πάω σε μια jazz βραδιά για να παρατηρήσω τους μουσικούς∙ μπορεί να βρεθώ και σε ένα μπουζουξίδικο, για να παρατηρήσω τι αρέσει στο κόσμο σε αυτό το χώρο και να εξελίξω έτσι την αντίληψη μου γενικότερα στο χώρο της μουσικής.

  • Ποιες είναι οι επιρροές σου;

Οι επιρροές μου είναι ξεκάθαρα από τον ελληνικό στίχο και την ελληνική δισκογραφία, από το 1960 και έπειτα. Σχεδόν όλα τα είδη της μουσικής.

  • Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας κάποιους αγαπημένους σου στίχους;

Είναι εκατοντάδες… να τώρα θυμήθηκα έναν.

Ο αγαπημένος μου ο Νίκος Ζιώγαλας λέει:

” Δε ξέρω αν θα ‘μαστε μαζί για πάντα… τι πάει να πει παντοτινά”

  • Σ’ ένα τραγούδι σου λες:

«Όλα τα λάθη μου παγώνουν,
είναι εφιάλτες που τελειώνουν,
τα σύννεφα της ανοχής μου
έχουν πια διαλυθεί».
                    

Τι ρόλο έχει παίξει το λάθος στην ζωή σου;

Πολύ μεγάλο ρόλο. Πέρα από τον προφανή, ότι μέσα από τα λάθη μου κατάφερα να μάθω πράγματα, κατάφερα να δυναμώσω πολύ σε θέματα επιμονής και υπομονής. Κατάφερα να επαναπροσδιορίσω τους στόχους μου και να τους κάνω ξεκάθαρους στη σκέψη μου.

  • Πόσο δύσκολο είναι για έναν μουσικό να συνοδεύσει τις μελωδίες του με στίχους;

Δεν υπάρχει κανόνας, ούτε βαθμός δυσκολίας. Μπορεί κάτι να προκύψει σε λίγα λεπτά, μπορεί να πάρει και χρόνια… μπορεί να μην προκύψει και ποτέ.

  • Τι σχεδιάζεις αυτή την περίοδο;

Αυτή την περίοδο ηχογραφώ το 3ο μου album και πραγματοποιώ μια μεγάλη χειμερινή περιοδεία, όπου μας καλούν. Παράλληλα, ετοιμάζω πολλές και διαφορετικές συνεργασίες με πολλούς κι αξιόλογους μουσικούς, από διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας.

  • Που μπορούμε να σε βρούμε;

Κάθε εβδομάδα και σε διαφορετικές πόλεις. Μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια, κυρίως, για να παρουσιάσω τη μουσική μου.

  • Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους αναγνώστες μας;

Αισιοδοξία και χαμόγελο. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Η δημιουργία μας κρατάει ζωντανούς και ενεργούς στη σκέψη και στο σώμα.

  • Με ποιο τραγούδι θέλεις να κλείσουμε την συνέντευξη;

Αν μπερδεύτηκε το νήμα
τότε πρέπει να κοπεί,
κάνε μια φορά το βήμα
κι έλα διώξε τη σιωπή. 

*Οι φωτογραφίες που χρησιμοποιούνται στην συνέντευξη ανήκουν στο προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη.

 

Μνήμες, Παυλίνα Κουβαρδά

Tags

Photo by: Carol Maynard (pinterest)

Τα βήματά σου πήγανε
στον τόπο των προγόνων
κι εκεί που πρωτοέπαιξα
ταξίδεψε η καρδιά μου.
Δροσιά από τη θάλασσα
σου ζήτησα να φέρεις
μα εσύ
με αφουγκράστηκες∙
χώμα σκληρό και γόνιμο
με χνάρια στους αιώνες
και μυρωδιά από τη γη
μου έφερες ψυχή μου.

Σε διαδρομές και μνήμες
που δεν ξεχνιούνται εύκολα
σαν χείμαρρος ξεχύθηκα∙
κι αν είναι οι λέξεις μάταιες
μα δυνατές σαν έξεις
για αυτά που αναδύθηκαν
είναι στιγμές
που το ένστικτο
σφυρηλατεί την λήθη
και ιχνηλατεί στο άπειρο
σαν οδηγός και ακόλουθος
τα άγνωστα εδάφη.

[Προς τη νέα γη], Παυλίνα Κουβαρδά

Tags

Φωτογραφία από το προσωπικό αρχείο της κας. Κουβαρδά

” Ένας άλλος κόσμος όχι μόνο είναι πιθανός αλλά είναι ήδη στο δρόμο. Σε μια ήσυχη μέρα μπορώ να τον ακούω να αναπνέει.”   Αρουντάτι Ρόι

Μπορείτε να φανταστείτε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι θα πετάξουν τα σπαθιά τους

και έτσι για αλλαγή
έστω για μια στιγμή
Τ- ΩΡΑ
θα κοιταχτούν στα μάτια
και βήμα βήμα
θα κάνουν την αρχή
για εκείνη τη γη
που κατοικεί
ίσως και στα
πιο μακρινά όνειρά τους
ακολουθώντας το μονοπάτι της καρδιάς τους;

Με τις ευχές μου για έναν νέο κόσμο μαζί με ό,τι αναδύεται από μια φωτογραφία που μιλάει από μόνη της. Αλήθεια, τί έχουμε να χάσουμε εκτός από ένα βλέμμα ;

Καλή Χρονιά σε όλους μας!

Λήδα Μαντζουράνη: «Κάθε δραστηριότητα μπορεί να γίνει εθιστική όταν προσεγγίζεται μονομερώς. Κάθε πληροφορία και τρόπος μετάδοσής της μπορεί να ενθαρρύνει τον ενστερνισμό ή την μίμηση λάθος προτύπων όταν δεν υπάρχει αντιστάθμισμα που ενισχύει την κριτική σκέψη. Το ζήτημα και εδώ είναι η ισορροπία».

Tags

,

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Το Secrets of the Past: Dion είναι ένα πρωτότυπο παιχνίδι προσομοίωσης του αρχαιολογικού έργου, του game studio Culturplay.

Το παιχνίδι προσφέρει στην ουσία ένα εικονικό εργαστήριο, που επιτρέπει στον μαθητή να επεξεργαστεί την πληροφορία σε πολλά επίπεδα και με τον δικό του ρυθμό, να δοκιμάσει τον εαυτό του σε μια αναλογία του συστήματος της πραγματικότητας και της ετοιμότητας για δράση που απαιτείται μέσα σ’ αυτό, και έτσι να αναπτύξει τη συνείδηση ερευνητή. Με αυτή τη διαδικασία μεταμορφώνεται και ο ρόλος του δασκάλου από φύλακας πληροφοριών σε καθοδηγητή ερευνητών.

Συναντήσαμε την υπεύθυνη ιστορικού περιεχομένου, Λύδα Μαντζουράνη, και συζητήσαμε μαζί της για το ηλεκτρονικό παιχνίδι, τους στόχους της Culturplay, καθώς και για τα οφέλη και τους κινδύνους των ηλεκτρονικών παιχνιδιών στην ψυχαγωγία και στην εκπαίδευση των παιδιών.

  • Θα μπορούσατε να μας μιλήσετε για την ομάδα της Culturplay; Ποιος είναι ο στόχος της;

Με την ομάδα Culturplay, προσπαθούμε να αποτυπώσουμε την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά στο διαδραστικό περιβάλλον του ψηφιακού παιχνιδιού. Φτιάχνουμε ενστικτώδεις προσομοιώσεις με βάση την δική μας ανάγνωση ιστορικών και πολιτιστικών πηγών. Θέλουμε να δούμε πώς οι ερμηνείες με τις οποίες έχουμε μεγαλώσει μπορούν να δομήσουν, όπως άλλωστε επιδιώκουν να αντιπροσωπεύουν, έναν πολυδιάστατο κόσμο. Και θέλουμε να παρουσιάσουμε νέες προκλήσεις στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών.

Τα παιχνίδια μας είναι πειράματα δημιουργικής αναπαράστασης της ιστορικής μνήμης και των πολιτιστικών τεκμηρίων από την οπτική μια ομάδας δημιουργικών ανθρώπων, θετικής, θεωρητικής και καλλιτεχνικής κατεύθυνσης, που ελπίζουν να εμπνεύσουν νέα ερωτήματα για ένα πολιτισμικό πλαίσιο, μια ιστορική περίοδο, για το παιχνίδι ως αποτελεσματικό μη γραμμικό μέσο μετάδοσης της μνήμης και γνώσης και ως εργαλείο μάθησης στα σχολεία και τα μουσεία.

Η κεντρική μας ομάδα αυτή τη στιγμή αποτελείται από designer, 2 developers, concept artist, 3D artist, researcher & text developer.

  • Την Τετάρτη που μας πέρασε βγήκε στην αγορά το παιχνίδι σας «Secrets of the Past: Dion». Σε ποιους απευθύνεται; Πως ξεκίνησε η ιδέα του παιχνιδιού; Πρόκειται για παιχνίδι προσομοίωσης ή παιχνίδι ρόλων;

To Secrets of the Past: Dion είναι ένα casual παιχνίδι προσομοίωσης του αρχαιολογικού έργου. Περιλαμβάνει ένα μείγμα μηχανισμού ανασκαφής και εξερεύνησης, όπου αποκαλύπτεις αντί να χτίζεις, διαχείρισης ομάδας και γρίφων. Ο παίκτης ακολουθεί, σε περιορισμένο χρόνο, το «ταξίδι» του αρχαιολογικού ευρήματος, από την ανασκαφή του μέχρι την τοποθέτησή του στο βάθρο του μουσείου. Στην πορεία, έχει τη δυνατότητα επισκόπησης τρισδιάστατων μοντέλων των αρχαίων ευρημάτων και ανάγνωσης ιστορικών στοιχείων για το αρχαίο Δίον.

Η πρώτη εκδοχή του παιχνιδιού αναπτύχθηκε για κινητές συσκευές. Ανατέθηκε στο studio Culturplay από το Onassis Foundation USA για την έκθεση Gods and Mortals at Olympus: Ancient Dion, City of Zeus που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη το 2016. Η έκθεση έφερε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ μια επιλογή από τα χιλιάδες αρχαιολογικά ευρήματα που μαρτυρούν την καθημερινή, πολιτιστική και θρησκευτική ζωή στο αρχαίο Δίον. Ο στόχος της αρχικής έκδοσης του παιχνιδιού ήταν να προσελκύσει τη νεολαία της πόλης στην έκθεση και να την εισάγει στον κόσμο της αρχαίας ιστορίας και της αρχαιολογικής ανασκαφής.

Η βελτιωμένη και πολύγλωσση έκδοση PC του παιχνιδιού είναι τώρα διαθέσιμη στο Steam (κανάλι διανομής ψηφιακών παιχνιδιών) και απευθύνεται σε πολύ ευρύτερο κοινό: σε παιδιά αλλά και φοιτητές, σε γονείς και εκπαιδευτικούς, σε casual gamers και σε καθέναν που αναζητά μια πρώτη και ψυχαγωγική επαφή με το επάγγελμα του αρχαιολόγου. Μπορεί επίσης να χρησιμεύσει ως μία «επόμενης γενιάς εφαρμογή μουσείου», που επιτρέπει την απομακρυσμένη μελέτη των αρχαιολογικών θησαυρών του Δίου και αποτελεί κίνητρο για μια επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Πάρκο του Δίου στους πρόποδες του Ολύμπου.

  • Το «Secrets of the Past: Dion» έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα; Θα μπορούσε να αποτελέσει εργαλείο για μιαν ενεργητική μαθησιακή διαδικασία;

Αυτό είναι η ελπίδα μας. Η πιστή αναπαραγωγή των αρχιτεκτονικών λειψάνων της πολυτελούς αρχαίας Έπαυλης του Διονύσου και τα 3Δ μοντέλα εκθεμάτων από το Αρχαιολογικό Μουσείο του Δίου αποτελούν από μόνα τους στοιχεία που θα μπορούσαν να προσθέσουν αξία σε εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο και στο σχολείο. Το διαδραστικό περιβάλλον αποτελεί ένα επιπλέον σημείο αναφοράς για τα γραπτά ιστορικά στοιχεία που παρατίθενται μέσα στο παιχνίδι, ενισχύοντας το ενδιαφέρον για την ιστορία και τον αρχαιολογικό χώρο του Δίου. Αλλά και η ίδια η αρχαιολογική διαδικασία απεικονίζεται με εκπαιδευτικό τρόπο, εμπνέοντας στους μαθητές ερωτήσεις για το επάγγελμα του αρχαιολόγου και ενθαρρύνοντας την κριτική έρευνα σχετικά με αυτό.

Το παιχνίδι προσφέρει στην ουσία ένα εικονικό εργαστήριο, που επιτρέπει στον μαθητή να επεξεργαστεί την πληροφορία σε πολλά επίπεδα και με τον δικό του ρυθμό, να δοκιμάσει τον εαυτό του σε μια αναλογία του συστήματος της πραγματικότητας και της ετοιμότητας για δράση που απαιτείται μέσα σ’ αυτό, και έτσι να αναπτύξει τη συνείδηση ερευνητή. Με αυτή τη διαδικασία μεταμορφώνεται και ο ρόλος του δασκάλου από φύλακας πληροφοριών σε καθοδηγητή ερευνητών.

  • Ποια θεωρείτε πως θα είναι η ανταπόκριση του κοινού; Πως θα συναγωνιστείτε παιχνίδια πάλης, δράσης και περιπέτειας, που -απ’ ό, τι φαίνεται- κερδίζουν παιδιά κι εφήβους;

Μόλις τώρα έχουμε ξεκινήσει τις προωθητικές ενέργειες, οπότε είναι νωρίς ακόμη να προβλέψουμε την ανταπόκριση σε ευρεία κλίμακα. Κάτι που μας δίνει ελπίδες είναι τα θετικά σχόλια που είχαμε στο Athens Games Festival 2018 από επισκέπτες όλων των ηλικιών και πολλών backgrounds (μαθητές, φοιτητές, casual gamers, γονείς, εκπαιδευτικοί και επαγγελματίες του πολιτισμού). Αφιέρωσαν χρόνο για να παίξουν και να τερματίσουν το παιχνίδι, κάνοντας πληθώρα ερωτήσεων για το περιεχόμενο και δηλώνοντας ενδιαφέρον να μείνουν ενήμεροι και για άλλα παιχνίδια από το στούντιό μας.

Το Secrets of the Past: Dion δεν συναγωνίζεται τα παιχνίδια δράσης και περιπέτειας ούτε ως προς το περιεχόμενο ούτε ως προς τον μηχανισμό. Ως παιχνίδι προσομοίωσης προσφέρει εντελώς διαφορετική εμπειρία και πρόκληση, η οποία έχει και το πλεονέκτημα διάδρασης με στοιχεία του πραγματικού κόσμου. Είναι από τα λίγα παιχνίδια σε αυτόν τον τομέα, και ίσως το μόνο που ασχολείται σε τέτοιον βαθμό με την αρχαιολογία. Ελπίζουμε ότι με αυτά τα στοιχεία θα κάνει τη διαφορά στην αγορά εκπαιδευτικών παιχνιδιών.

  • Πολλοί γονείς είναι αρκετά επιφυλακτικοί και μόνο στο άκουσμα του όρου «ηλεκτρονικό παιχνίδι». Τι θα τους συμβουλεύατε;

Πράγματι, τα προβλήματα που είναι εγγενή στο ηλεκτρονικό παιχνίδι ως μέσο μπορεί να αποξενώσουν τους γονείς. Η απομόνωση του παίκτη που μπορεί να προκαλέσει η εμβύθιση στον μηχανισμό παιχνιδιού, η πιθανώς επίμονη επιστροφή του παίκτη στο παιχνίδι για την επίτευξη του στόχου του, το ενδεχόμενο αλλοίωσης των γνώσεων ή της συνείδησης του παίκτη από την υπεραπλούστευση πληροφοριών και την έμμεση προώθηση ανεπιθύμητων προτύπων μέσα από το παιχνίδι, είναι λογικό να δημιουργούν υποψίες στους γονείς. Αλλά κάθε μέσο ενημέρωσης, μετάδοσης γνώσης και ψυχαγωγίας παρουσιάζει τα ίδια ελαττώματα, πόσο μάλλον στην εποχή μας, την εποχή του διαδικτύου, όπου κυριαρχεί η αφηγηματική μονομέρεια και η αποπλαισιωμένη πληροφορία. Το ζήτημα είναι η εξισορρόπηση των ελαττωμάτων αυτών με ένα υγιές πλαίσιο σκεπτικισμού, που ενθαρρύνει τον εντοπισμό προβλημάτων και τη μελέτη διαφορετικών τρόπων ερμηνείας. Όταν το παιδί είναι εφοδιασμένο με αρκετά ερεθίσματα για την κριτική προσέγγιση οποιουδήποτε μέσου πληροφόρησης ή ψυχαγωγίας, τα ψηφιακά παιχνίδια αποκτούν νόημα ως άσκηση ανάπτυξης της συνείδησης του παιδιού.

  • Εδώ και δεκαετίες έχουν γραφτεί πάρα πολλά για την επικινδυνότητα των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Η απάντησή μας είναι όμοια με την προηγούμενη: τα παιχνίδια μπορεί να γίνουν επικίνδυνα μόνο όταν ο παίκτης δεν έχει ισορροπία ερεθισμάτων και δραστηριοτήτων. Κάθε δραστηριότητα μπορεί να γίνει εθιστική όταν προσεγγίζεται μονομερώς. Κάθε πληροφορία και τρόπος μετάδοσής της μπορεί να ενθαρρύνει τον ενστερνισμό ή την μίμηση λάθος προτύπων όταν δεν υπάρχει αντιστάθμισμα που ενισχύει την κριτική σκέψη. Το ζήτημα και εδώ είναι η ισορροπία.

  • Ετοιμάζετε κάτι αυτό το διάστημα;

Παράλληλα με άλλες δραστηριότητες, τον τελευταίο χρόνο δουλεύουμε εντατικά στην «μεγάλη» μας παραγωγή. Πρόκειται για ένα παιχνίδι στρατηγικής για την πολιτική και την φιλοσοφία στην Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ. με τίτλο «Polis Kratos Athens». Σκοπός του παίκτη θα είναι η σωτηρία των Αθηναίων από την τραγική μοίρα που τους επιφύλασσε η ιστορία στο τέλος του «χρυσού»  αιώνα της πόλης.

Ως Σχόλαρχος  μιας προσωκρατικής φιλοσοφικής σχολής, ο παίκτης θα πρεπει να συγκεντρώσει ακολούθους που θα του δώσουν πολιτική δύναμη στην Εκκλησία του Δήμου. Εκεί, σκοπός του είναι προτείνει στρατηγικά νέους νόμους που θα βοηθήσουν την πόλη να αποφύγει τον Πελοποννησιακό πόλεμο (είτε με ειρηνικό είτε με αυταρχικό τρόπο).

Η ιδέα για το Polis Kratos Athens ξεκίνησε οταν προσπαθήσαμε να απαντήσουμε σε μια βασική ερώτηση: «Γιατί όλα αυτά τα λαμπρά μυαλά που συνυπήρξαν για 50 χρόνια θέτοντας τα θεμέλια της Δημοκρατίας, των Τεχνών, των Επιστημών και τόσων άλλων επιτευγμάτων δεν κατάφεραν τελικά να διατηρήσουν την Αθήνα ως ηγέτη του αρχαίου κόσμου;».

  • Τι να περιμένουμε από εδώ και πέρα από την Culturplay;

Σύμφωνα με το δεδομένο πρόγραμμα, το Polis Kratos Athens θα διατεθεί στην παγκόσμια αγορά προς το τέλος του 2019.

Μέσα στον επόμενο χρόνο θα ξεκινήσει και η παραγωγή ενός τρίτου παιχνιδιού, προσομοιωτή της τουριστικής αγοράς με τον τίτλο Travel Tycoon Greece, όπου οι παίκτες θα διαχειρίζονται ένα τουριστικό γραφείο προσφέροντας βέλτιστες υπηρεσίες στους επισκέπτες της χώρας.

  • Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους αναγνώστες μας;

Να είναι ανοιχτοί σε νέες ιδέες, να επιδιώκουν κριτική σκέψη και να δοκιμάζουν νέες εμπειρίες.

 

*Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην σελίδα: culturplay.com

[Σε συνέχεια…], Παυλίνα Κουβαρδά

Tags

Photo by: imb.org

Απόγευμα και τούτο!
Μέσα σε κιτρινισμένες σελίδες
από το πέρασμα του χρόνου
ψάχνω το στίγμα μιας άλλης εποχής
στο τώρα πυξίδα
για την απουσία παρέκκλισης
ως θέση για τα επόμενα.

Δεν υπάρχει συμφωνία.
Η συναίνεση χάθηκε.
Τα βράχια σκληραίνουν.
Στην πολιορκία του νου
τα οράματα ακέραια
κυκλώνουν το χάραμα.
Μπορείς μονάχα να είσαι απών.

Σιγή μέσα σε γύμνια που εξολοθρεύει.
Σαρκάζει η μνήμη την αφιλόξενη πόλη.
Κι ύστερα θυμάμαι…
Πήρε καιρό μέχρι να μάθω
τι έχασα μέσα από τη διαφύλαξη.
Ήτανε τόση η θλίψη
έξω στους δρόμους
που αποκοιμήθηκα στη λησμονιά.

Μα τώρα όλα γλιστρούν
πάνω στα πέτρινα μονοπάτια
που σιγοκαίει μια φλόγα∙
οι φωνές μέσα από τις στάχτες
δίνουν πνοή στη δημιουργία
με το παράδοξο της ασυνέχειας
να σχεδιάζει αμερόληπτα
τη γέννηση της ύπαρξης
όταν όλα δύνανται
να λάβουν
και πάλι την αρχή τους.

Χρήστος Κωνσταντόπουλος: «Μου αρέσει να βουτάω στα βαθιά κι ας πνιγώ. Το ίδιο λειτουργώ και στον έρωτα. Με πείσμα και τόλμη»

Tags

ywkxzksvky58da52ce2686b

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Τι είναι, άραγε, η μουσική; Μήπως, ο λαμπρός αστρίτης/ όπου σε μάζες ονείρου φλέγεται ο τραγοπόδης[1]; Μήπως, πάλι, η άγια Τράπεζα/ όπου πάνω της, τα χέρια ενός άντρα, λιγνά κι ασυγκράτητα/ κόβαν και μοιράζαν γύρω/ τον άρτο της αιωνιότητας[2]; Ή μήπως, ο χώρος/ [για] να κοιμηθεί ο άνεμος[3];

Κι αν, για τον τελευταίο μας μεγάλο τραγικό, Friedrich, η μουσική είναι εκείνη που στερεί απ’ την ζωή την ταυτότητα του λάθους, τότε πως μπορεί μέσα της να χωρά την γλώσσα των εραστών;

Κι αν –στην τελική- μουσική είναι η σιωπή ανάμεσα στις νότες, όπως υποστήριζε ο κορυφαίος Debussy, πως γίνεται η ψυχή να ηδονίζεται μετρώντας άστρα, μάτια, χρόνια… κι ό, τι άλλο… ερήμην της;

Ο καλεσμένος μας, μάλλον, συγκεράζει όλα τα παραπάνω μέσα σ’ έναν ρυθμό –σχεδόν- βυζαντινό…

Συναντήσαμε τον Χρήστο Κωνσταντόπουλο και συζητήσαμε μαζί του εφ’ όλης της ύλης.

  • Στην τελευταία μας συνάντηση το 2014, μου είχατε πει πως: “τα όνειρα είναι σαν μια μεγάλη και δυνατή ερωτική σχέση”. Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια, έχει αλλάξει κάτι απ’ αυτή σας τη σχέση;

Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Μπορεί να βαριέμαι εύκολα, αλλά τα όνειρα τα παλεύω μέχρι το τέλος. Δε εγκαταλείπω, μου αρέσει η μάχη. Όταν είσαι παθιασμένος με κάτι, δεν το προδίδεις ποτέ.

  • Μπορεί -πραγματικά- ο άνθρωπος να χωρέσει μέσα του τις αντιθέσεις; Πιστεύετε πως ο έρωτας είναι μια μεταιχμιακή κατάσταση; Κι αν ναι, πως μπορεί να υπάρξει διάρκεια;

Πιστεύω ότι, οι αντιθέσεις είναι μια πρόκληση για τον άνθρωπο. Πάντα με έλκυαν οι μη προβλέψιμες καταστάσεις. Με αυτό τον τρόπο καταπολεμώ τις φοβίες μου. Θέλω να ξέρω τί υπάρχει παραπέρα. Μου αρέσει να βουτάω στα βαθιά κι ας πνιγώ. Το ίδιο λειτουργώ και στον έρωτα. Με πείσμα και τόλμη.

Διάρκεια υπάρχει μόνο όταν αγαπάς παράφορα.

  • Θα θέλατε να μας μιλήσετε λίγο για την συνεργασία σας με τον Νίκο Μωραΐτη και τον Χρίστο Θεοδώρου;

Ήταν πρόκληση και για’ μένα και για τον Χρίστο Θεοδώρου, να πειραματιστούμε με ένα λαϊκό τραγούδι. Έγραψε λοιπόν ένα ζεϊμπέκικο, μου άρεσε ιδιαίτερα, και αμέσως σκέφτηκα τον Νίκο Μωραΐτη, ο οποίος όταν άκουσε τη μελωδία ενθουσιάστηκε. Μετά από λίγο καιρό είχε ολοκληρωθεί το « Τα αντίθετα μαζί ».

  • Ποιες άλλες συνεργασίες -των τελευταίων χρόνων- ξεχωρίζετε;

Την συνύπαρξή μου με την Angélique Ionatos στην μπουάτ «Απανεμιά». Και την παράσταση «Το ταξίδι στα λιμάνια του κόσμου», που έφτιαξα μαζί με την αδερφή μου, την ποιήτρια Νίκη Κωνσταντοπούλου.

  • Πως βλέπετε την ελληνική δισκογραφία σήμερα;

Δεν υπάρχει δισκογραφία σήμερα. Την αντικατέστησε το Internet. Η εποχή μας επιτρέπει να βγάζουμε κάποια μεμονωμένα τραγούδια.

  • Πιστεύετε πως τα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν;

Πιστεύω πως όχι. Ο κόσμος πια αντιμετωπίζει τη μουσική ως κάτι ανάλαφρο και διασκεδαστικό. Η υπερπληροφόρηση δεν του επιτρέπει να ξεχωρίσει κάποιον καλλιτέχνη και να ψάξει την πορεία του, πόσο μάλλον την προσωπική του δισκογραφία.

  • Η βία γίνεται όλο και πιο έντονη στην κοινωνία μας. Τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει ότι, όταν στην Ευρώπη επικρατούν οι ακροδεξιές δυνάμεις, στην φτωχή Ελλάδα βρίσκει έδαφος κάθε μορφή ρατσισμού και φασισμού. Και η ανέχεια – και μάλιστα σε περίοδο παγκόσμιας κρίσης –, δυστυχώς, φέρνει μόνο βία.

Πιστεύω πως ζούμε την εποχή του νεοσυντηρητισμού.

  • Μπορεί η μουσική (και η τέχνη γενικότερα) να βοηθήσει τους ανθρώπους;

Απόλυτα. Η μουσική διαπλάθει την ψυχή και εξελίσσει τον άνθρωπο. Η τέχνη δεν θέλει ανάλυση. Δεν έχει φύλο, ούτε μορφή. Μόνο κάτι τόσο μαγικό, μπορεί να αφυπνίσει τα συναισθήματά μας.

  • Τι μηνύματα λαμβάνεται από την επαφή σας με τον κόσμο;

Ο περισσότερος κόσμος δεν αντέχει την αλήθεια σε έναν καλλιτέχνη. Προτιμάει να εντυπωσιάζεται και να σε θεωρεί μύθο, παρά να σε πλησιάσει και να σε καταλάβει πραγματικά. Εγώ επιμένω στην ουσία των πραγμάτων. Και τολμώ να πω ότι, πολλοί με αγαπάνε ακριβώς γι’ αυτό. Κι αυτό με χαροποιεί βαθιά.

  • Για τον Ross Daly, η μουσική είναι ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί με το ιερό των πραγμάτων. Για σας;

Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι κι εγώ τη μουσική. Όταν βρίσκομαι στη σκηνή, πιο πολύ νιώθω παρά καταλαβαίνω.

  • Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας έναν αγαπημένο σας στίχο;

                                   Άλλος γκρεμός στα μάτια μας, άλλη ρωγμή.

                                    Άλλο βοριά έχω μέσα μου κι άλλον εσύ.

Του Νίκου Μωραΐτη από το νέο μου τραγούδι « Τα αντίθετα μαζί ».

  • Αν σας δινόταν η δυνατότητα να αλλάξετε κάτι στον κόσμο, τι θα ήταν αυτό;

Θα αντικαθιστούσα τους καθρέφτες με βιβλία.

νέα-αφίσα-842x600

  • Ελπίζετε σε κάτι;

Στην ανθρωπιά. Υπάρχει σε κάποιους.

  • Σ΄ ένα παλιότερό σας τραγούδι, σε στίχους Χριστόφορου Μπαλαμπανίδη, λέτε:

«Τα δυαράκια μες στο κέντρο της Αθήνας

έχουνε πάντα τα παράθυρα κλειστά

για να μπορούν να κρύβονται παράνομα ζευγάρια

και να ανταλλάσσουν σ’ αγαπώ ψιθυριστά».

Τι είναι αυτό που επιζητάμε στην μυστικότητα; Έχει μείνει τίποτα σήμερα στην αφάνεια;

Επιζητάμε τα αμόλυντα συναισθήματα. Τα κρυμμένα είναι τα πιο αγνά. Όταν σε μια σχέση μαζεύονται πολλά χέρια, μάτια και ανάσες, τότε την κατσιάζουν.

  • Κάτι το σκοτεινό; Το ακόλαστο;

Σεξ με Καβάφη και Πλάτωνος.

  • Τι ήχο θα δίνατε σ’ αυτή την εποχή;

Μια ματζορίστικη και ανέμπνευστη μελωδία.

  • Ετοιμάζετε κάτι αυτή την περίοδο;

Μια παράσταση γεμάτη αντιθέσεις από Bregovic μέχρι Τσιτσάνη, με τίτλο «Τα αντίθετα μαζί» στο θέατρο Χυτήριο, 26/10 & 2/11 στις 22.00.

  • Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους αναγνώστες μας;

Να αγαπάνε βαθιά την τέχνη. Να ψάχνουν νέους ήχους, νέους ερμηνευτές, νέους ποιητές, νέους συνθέτες. Αυτοί θα τους σώσουν.

  • Με ποιο τραγούδι θα θέλατε να κλείσουμε την συνέντευξή μας;

Θα γίνω αγκάθι στο λαιμό σου,

σκόνη μες το μάτι,

μέσα στ’ αυτί σου ψίθυρος

και σύγκρυο στην πλάτη,

στη σιγουριά σου αγκίδα.

 

Πάντα θα ξημερώνει.

Του Αλκίνοου Ιωαννίδη.

[1] Αναφορά στο ποίημα του Νίκου Καρούζου, απ’ την συλλογή Η έλαφος των άστρων, «Τι είναι η μουσική».

[2] Αναφορά στο ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη, «Μουσική».

[3] Αναφορά στο ποίημα του Γιώργου Σαραντάρη, «Μέσα στη μουσική».

Hostage Of Fate: «Συναισθηματική εξωτερίκευση, η δίψα για δημιουργία και η επιθυμία να αφήσουμε κάτι πίσω, είναι πιστεύω οι πιο σημαντικοί λόγοι, όχι μόνο για εμάς αλλά και για όλους όσους ασχολούνται με τις τέχνες και τις επιστήμες»

Tags

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Είναι νέοι. Ταλαντούχοι. Ενθουσιώδεις. Δυναμικοί κι εμπνευσμένοι. Και το όνομά τους είναι Hostage of fate.

Ο Αχιλλέας Καραγεωργίου, ο Γιώργος Αδαμίδης και ο Δημήτρης Χρήστου, με ήδη τέσσερις δίσκους στο ενεργητικό τους, δίνουν την δική τους ματιά και το δικό τους τέμπο σ’ αυτό το ιδιαίτερο είδος μουσικής που λέγεται metal.

Το Μουσικό Καφενείο έχει την χαρά να φιλοξενεί τους Hostage of fate. Συναντήσαμε τον Αχιλλέα και τον Δημήτρη και συζητήσαμε μαζί τους για την metal μουσική, το έργο τους και τα όνειρά τους.

  • Ποιας μοίρας όμηροι είστε; Πιστεύετε, αλήθεια, στην μοίρα;

Α: Το όνομα πηγάζει από την προσωπική πεποίθηση πως η παγκόσμια ζωή είναι αέναη και αιώνια, και πως ο θάνατος είναι ένα απαραίτητο γεγονός, που χωρίς αυτό δεν θα μπορούσε να υπάρξει η εξέλιξη της.

Αυτό είναι και η μοίρα κάθε ατομικής ζωής, και όταν αποδεχόμαστε αυτό το γεγονός κάνουμε ό, τι περνάει από το χέρι μας, για να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για την ζωή όσο την έχουμε όσο και για να περάσουμε αυτό το καλύτερο στις επόμενες γενιές συμβάλλοντας στην εξέλιξη της. 

Δ: Κάποτε ο Roosevelt είχε δηλώσει ότι ο άνθρωπος δεν είναι κατάδικος εξ αιτίας της μοίρας του αλλά των αποφάσεων του. Δεδομένου ότι αυτό προέρχεται από έναν πολιτικό που έτρωγε με χρυσά κουταλιά θεωρώ ότι δεν είναι βάσιμο.

Ακριβώς το αντίθετο, είμαστε όμηροι της μοίρας που διάλεξαν κάποιοι άλλοι αντί για εμάς. Ο νοήμων άνθρωπος, εάν ρίξει μια ματιά γύρω του, μπορεί να κατανοήσει ότι η μοίρα τις περισσότερες φορές δημιουργείται χωρίς να έχει ο ίδιος τον παραμικρό λόγο (πχ πόλεμοι, οικονομικός έλεγχος, αστυνομοκρατία κτλ). Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, θεωρώ ότι μοίρα δεν υπάρχει.

  • Πως δημιουργήθηκαν οι Hostage of Fate και τι σας οδήγησε στην δημιουργία αυτού του συγκροτήματος;

Α: Η ιδέα υπήρχε από τότε που εκείνος ο έφηβος αγάπησε τον σκληρό ήχο, πριν από περίπου 15 χρόνια. Μαζί με τον Γιώργο (κιθάρες), αγοράσαμε τις πρώτες μας κιθάρες και μάθαμε μουσική σχεδόν μαζί βάζοντας την βάση για τα πρώτα κομμάτια του πρώτου δίσκου σχεδόν κοντά το 2008.

Συναισθηματική εξωτερίκευση, η δίψα για δημιουργία και η επιθυμία να αφήσουμε κάτι πίσω, είναι πιστεύω οι πιο σημαντικοί λόγοι, όχι μόνο για εμάς αλλά και για όλους όσους ασχολούνται με τις τέχνες και τις επιστήμες.

  • Οι Έλληνες είμαστε εξοικειωμένοι με το metal;

Δ: Στον ελλαδικό χώρο θεωρώ πως όχι. Εάν εξαιρέσουμε κάποιες mainstream μπάντες πως οι Νightwish, το metal δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει δημοφιλές. Οι γενιές των Ελλήνων έχουν ανατραφεί με τις δακρύβρεχτες μελωδίες των κακών λαϊκών και ελληνοποπ ‘’καλλιτεχνών’’.  Ακόμα και νέα παιδιά που ξεκινούν να ακούνε metal, αργά ή γρήγορα θα κατασταλάξουν σε ένα είδος του ή θα τους καταπιεί το κύμα του mainstream. Άλλωστε το 60-70% των ατόμων που πηγαίνουν σε live έχουν το δικό τους συγκρότημα. Αυτό τα λέει όλα νομίζω. Φυσικά, δεν μιλάμε για μπάντες  όπως οι Ιron Μaiden ή οι Μetallica.

  • Ποιοι θεωρείτε πως ήταν οι κύριοι λόγοι που οδήγησαν στην δημιουργία της metal μουσικής και τι οδήγησε εσάς τους ίδιους σ’ αυτή;

Α: Θα μπορούσε να γραφτεί ένα μικρό βιβλίο για αυτήν την ερώτηση.
Κάθε είδος μουσικής πρέπει να αναλύεται ιστορικά, βάση των κοινωνικοπολιτικών καταστάσεων που μέσα τους δημιουργήθηκαν.
Πιστεύω πως ο κόσμος ήθελε κάτι πιο βαρύ, φασαριόζικο και άμεσο από το αρχέγονο progressive rock, που κυριαρχούσε στα 70’ς∙ εξού και η δημιουργία εκείνου του καιρού του punk κινήματος και του metal.

Δ: Πολύ μεγάλη κουβέντα αυτή για να απαντηθεί εδώ. Οι λόγοι ανάλογα το συγκρότημα, ποικίλουν. Οι Black Sabbath θέλησαν να δημιουργήσουν κάτι πολύ σκοτεινό ενάντια στην χίπικη ιδεολογία των λουλουδιών, οι Iron Maiden δεν θέλαν να παίξουν πανκ, οι Metallica είχαν σιχαθεί το γκλαμ κίνημα και ήθελαν να παίξουν κάτι διαφορετικό πιο βαρύ και πιο γρήγορο κτλ.

Γενικότερα, το metal δημιουργήθηκε για να εκφράσει δυσαρέσκεια προς τον τρόπο ζωής, της πολιτικής αλλά και της φαντασίας. Όλα έχουν να κάνουν με το σκεπτικό του κάθε συγκροτήματος ξεχωριστά. Προσωπικά, το metal για εμένα ήταν ένας τρόπος απελευθέρωσης των συναισθημάτων μου και της οργής μου ενάντια σε γεγονότα που έβλεπα γύρω μου. Ταυτόχρονα, όμως, μου άρεσε πολύ και ο ήχος, είχα βρει τον δικό μου παράδεισο μέσα στο metal.

  • Μέσα στα χρόνια, κατηγορήθηκε η metal μουσική για υποκίνηση αυτοκτονιών ή βίαιων συμπεριφορών και για κρυφά σατανιστικά μηνύματα. Τι έχετε να απαντήσετε στους επικριτές της;

Δ: Κάθε είδος μουσικής μπορεί να επηρεάσει τον άνθρωπο, αλλά διαφωνώ στο ότι η μουσική καθ’ αυτή επηρεάζει και τον τρόπο λειτουργιάς του ατόμου. Έχουν υπάρξει, άλλωστε, πολλές αυτοκτονίες ή βίαιες συμπεριφορές που δεν σχετίζονται με το metal, αλλά τον mainstream ήχο, όμως, κανείς δεν κατηγόρησε την ποπ κουλτούρα. Προφανώς δεν τους βολεύει, διότι η μουσική βιομηχανία  δεν θέλει αντιρρησίες αλλά πιόνια. Και στον σκληρό ήχο δεν χωράνε πιόνια.

Α: Τα φανερά σατανιστικά μηνύματα είναι κατά πολύ περισσότερα από τα «κρυφά» και δη σε υποείδη όπως στο black metal. Είναι ένα θέμα που μπορεί να αναλυθεί πάρα πολύ και επειδή ακριβώς μπορεί να πάρει μεγάλες διαστάσεις προτιμώ να μην γίνει εδώ. Πάντως δεν χρειάζεται να είσαι Wittgenstein για να καταλάβεις για πιο λόγο οι συντηρητικοί τα έριξαν σε τέτοιες περιπτώσεις σε αυτή την μουσική, παρόλο που η ίδια έχει σώσει τόσους καλλιτέχνες από βίαιες συμπεριφορές ή και αυτοκτονία μέσω της μουσικής δημιουργίας και ακόλουθα και ακροατές της.

  • Το είδος αυτό μουσικής χαρακτηρίζεται από τον πειραματισμό και τις καινοτομίες σε ότι αφορά τις παραμορφώσεις, την ταχύτητα ή τον στίχο. Έχουμε, όμως, και περιπτώσεις όπως π.χ οι Tool που χρησιμοποίησαν την ακολουθία Fibonacci στους στίχους και την μουσική τους. Υπάρχουν όρια, νόρμες ή περιορισμοί στο metal;

A: Είναι θέμα καθαρής επιλογής τι όρια θα θέσεις εσύ στην μουσική σου.
Όσον αφορά το γενικότερο φάσμα αυτού του είδους, είναι, πραγματικά, εντυπωσιακό το τι έχει μέχρι στιγμής παιχτεί και πόσοι χιλιάδες διαφορετικοί ήχοι υπάρχουν.

Δ: Αυτή είναι η χαρά του metal, ότι δεν υπάρχουν, εδώ και πολύ καιρό, στεγανά και όρια. Αυτό το κάνει μοναδικό σαν είδος άλλωστε. Μέσα από το metal ξεπήδησαν τόσα διαφορετικά είδη, που πειραματίστηκαν και έβγαλαν ένα τρομερό αποτέλεσμα. Επιπλέον, ακόμα και στο hardcore/ punk είδαν ότι μπορούν να πάρουν στοιχεία από ποιο ακραίο metal και να το προσαρμόσουν στην μουσική τους (πχ Integrity). To να μένεις στάσιμος, άλλωστε, δεν είναι σίγουρα θεμιτό.

  • Επίσης, οι μεταλλάδες έχετε συνδεθεί με ένα συγκεκριμένο είδος ντυσίματος, στυλ μαλλιών, ακόμα και γλωσσικού ιδιώματος. Είναι ένα δομικό στοιχείο της metal κουλτούρας ή είναι πλέον φολκλόρ… μια υπενθύμιση των καλών εποχών των ’70, ‘80s και ‘90s;

Δ: Αν μου επιτρέπεις, περσινά ξινά σταφύλια. Αυτές οι εποχές πάνε ανεπιστρεπτί. Το μακρύ μαλλί όπως και το στυλ ντυσίματος τότε ήταν μια δήλωση και ένα κωλοδάχτυλο προς όλους, ειδικά στις καθώς πρέπει κοινωνίες της Αγγλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Πλέον, συναντάς όλο και περισσότερα άτομα που έχουν το δικό τους στυλ και δεν ακολουθούν τις νορμες… liberating isn’ t it? 

A: Η αντίδραση σε κάποια φάση έγινε και αυτή με την σειρά της νόρμα. Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει καθόλου το πώς ντύνεται ή τι μαλλί έχει ο άλλος.

  • Ακούτε άλλα είδη μουσικής; 

Δ: Φυσικά, σκληροπυρηνικό hip hop (μικρόβιο από την ζωή μου στην Αμερική), dark wave, κλασσική μουσική (ειδικά Chopin) αλλά και industrial- noise μπάντες.

A: Από videogame soundtracks και psytrance μέχρι ambient και synth-pop. Ό, τι μου ακούγεται καλό και μου αρέσει το ακούω, δεν έχω προκαταλήψεις στα είδη.

  • Για ένα σχετικά καινούριο συγκρότημα, τέσσερις δίσκοι είναι ένα δυνατό ξεκίνημα. Ποιοι είναι οι στόχοι σας; 

Α: Σε ευχαριστούμε! Με την έλευση του Δημήτρη, θεωρώ πως τώρα γίνεται η ολοκληρωμένη αρχή του σχήματος. Να παίξουμε live, να γράφουμε καλή και δυνατή μουσική, να τα κυκλοφορήσουμε σε δίσκους και να επηρεάσουμε θετικά και να εμπνεύσουμε συνανθρώπους μας!

  • Μου έκαναν μεγάλη εντύπωση οι στίχοι στο τραγούδι “Side by Side”. Μιλάτε εδώ για ένα όνειρο το οποίο σας έχει απορρίψει και για την φωτιά. Βουτάτε σ’ αυτό το όνειρο και στην φωτιά. Πάθος, τάσεις αυτοκαταστροφής ή αντίσταση απέναντι στο κόσμο (ή ακόμα και στον ίδιο σας τον εαυτό); 

A: Πολύ και από τα τρία που αναφέρεις. Τα όνειρα και οι φιλοδοξίες καθενός “καίνε και πονάνε”. Θέλω, ο κάθε άνθρωπος που διαβάζει τους στίχους μας, να τους δώσει την δική του εξήγηση και νόημα, για αυτό μου αρέσει να χρησιμοποιώ αλληγορικούς στίχους.

  • Στα τραγούδια σας υπάρχει η σκοτεινότητα, η προδοσία, το βάσανο, η μάχη, το αίσθημα της κενότητας. Όλα αυτά είναι αισθήματα και καταστάσεις που αντιπροσωπεύουν, πιστεύετε, την γενιά σας;

Δ: Σε ένα γενικότερο πλαίσιο ναι. Την αντιπροσωπεύουν σε τεράστιο βαθμό, λόγω όλων των προβλημάτων που υπάρχουν στην σημερινή κοινωνία, συναισθήματα όπως οργή και προδοσία είναι στην αρχή της λίστας. Από εκεί και πέρα είναι και ο τρόπος που το αντιλαμβάνεσαι το πρόβλημα. 

A: Όχι απαραίτητα. Εξαρτάται πως ερμηνεύουμε την λέξη “γενιά”. Ένας 30ρης στην Αγγλία με έναν 30ρη στο Ιράκ, αυτή τη στιγμή, έχουν τεράστιες διαφορές στην ερμηνεία αυτών των λέξεων. Πάντοτε υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, και με την διαφορετικότητα ανάλογα τον τόπο και το χρονικό σημείο.

  • Υπάρχει έντονο το ελληνικό στοιχείο μέσα στην δουλειά σας, όμως επιλέξατε τα αγγλικά ως γλώσσα. Ακόμα και οι πληροφορίες στο site σας είναι στα αγγλικά; Γιατί κάνατε αυτή την επιλογή;

A:  Ξεκάθαρα, διότι η αγγλική είναι αυτή τη στιγμή η πιο διαδεδομένη γλώσσα στον κόσμο και τα λόγια μας θέλουμε να αγγίξουν όσο πιο πολύ κόσμο γίνεται.

  • Η ενασχόληση με το τραγούδι μπορεί να εξασφαλίσει, σ’ έναν νέο, τα ως προς το ζην;

Δ: Δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα… θα πρέπει κάποιος να πεινάσει πολύ για να κάνει καριέρα χωρίς κάποια άλλη οικονομική υποστήριξη. Επιπλέον, στην Ελλάδα δεν έχει ο μουσικός να στηριχτεί πάνω σε κάποιους φορείς, όπως π.χ. στην Σουηδία ή γενικότερα στις βόρειες χώρες.

  • Ποιος είναι ο αγαπημένος σας στίχος;

Δ:         Fear is a reflex and confidence a choice

What can you think when you stare at me with those eyes
I will crush your feeble heart
Cover mine with its veins
I will drop dead the sun
And on its light I’ll bathe

A:        I discovered alone the cure to almost all of my diseases
The path was simple, best eternal present always wins

  • Ποιους δίσκους ξεχωρίζετε;

Δ: Είναι  πάρα πολλά αλλά, ενδεικτικά:

NASUM-INHALE EXHALE
NEUROSIS-TIMES OF GRACE
DARKTHRONE-TRANSYLVANIAN HUNGER
THE HOWLING WIND-INTO THE CRYOSPHERE
BLACK SABBATH- SABBATH BLOODY SABBATH
TERRORIZER-WORLD DOWNFALL
EMPEROR-ANTHEMS TO THE WELKIN AT DUSK
TRAGEDY: VENGEANCE
SUFFOCATION: DESPISE THE SUN
DEPHOSPHORUS:NIGHTSKY TRANSFORM

Α: Πάντα θα έχω στην κορυφή τα “…And Justice For All” των Metallica – “Slaughter of the Soul” των At the Gates και το “Symbolic” των Death.

  • Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες μας;

A: Nα μην αντιμετωπίζουν με προκατάληψη ένα δίσκο όταν τον πρωτακούνε και να τον αφήνουν να τους μιλήσει. Καμία μουσική και κανένα τραγούδι δεν πρέπει ποτέ να γράφεται βάση με το τι θέλει ο ακροατής να ακούσει, αλλά με βάση το τι θέλει ο δημιουργός να γράψει και με ποιόν τρόπο.

  • Με ποιο τραγούδι θέλετε να κλείσουμε την συνέντευξη;

Δ: CATHARSIS-SABBAT από τον δίσκο PASSION. Αριστούργημα…

*Περισσότερες πληροφορίες για τους Hostage of fate μπορείτε να βρείτε στην προσωπική τους σελίδα: http://www.hostageoffate.com

[Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΚΤΩ*], Ειρηναίος Μαράκης

Tags

Photo by: monoimages.com

το μόνο σταθερό σε αυτό τον τόπο
τα δελτία είναι των ειδήσεων
κάθε βράδυ στις οχτώ
τη μελαγχολία να σκορπούν
πάνω από τους συνοικισμούς
και τα νεκρά καφενεία

το μόνο σταθερό σε αυτό τον τόπο
τα τρένα είναι των αναχωρήσεων
κάθε βράδυ στις οχτώ
πικρές να μεταφέρουν αναμνήσεις
στα σπίτια, στις φυλακές
και στα έρημα ξωκλήσια

μέχρι να έρθουν οι εποχές
που πολύχρωμη θα γίνει
η δίκοπη ζωή
φωτογραφίες να στολίζει ασπρόμαυρες
κι όπου το άγγιγμα του χρόνου
δεν θα έχει επίδραση

 

_______
*ο τίτλος του ποιήματος είναι δάνειο από την ομώνυμη συλλογή
δεκατεσσάρων (14) διηγημάτων του συγγραφέα-στιχουργού-ποιητή Μάνου
Ελευθερίου που έφυγε από κοντά μας και πριν λίγες μέρες σε ηλικία ογδόντα
ετών – το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο – στο ποίημα
πάντως υπάρχουν κι άλλες αναφορές από το πλούσιο έργο του ποιητή
(ποιήματα, βιβλία, τραγούδια)