Μπήκαν οι άνθρωποι πίσω απ’ τα παραβάν.
Πάλεψαν. Με τη συνείδηση τους.
Ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο.
Με τον εγωισμό τους. 
Καθάρισαν. Μ’ όλες τις βρωμιές.
Τις έκρυψαν, μαζί με τη σκόνη
   κάτω απ’ τα χαλιά τους.
Έριξαν οι άνθρωποι σε κουτιά από πλεξιγκλάς
τα ανακυκλωμένα σκουπίδια τους.
Κάποιοι απρόθυμα, άλλοι μ’ ασίγαστο μίσος
οι περισσότεροι από συνήθεια.
Μέχρι την τελευταία στιγμή, αναποφάσιστοι
για την επιλογή τους.
  
Γύρισαν οι άνθρωποι στα σπίτια.
Κατάκοποι, ο καθένας από δικές του αιτίες.
Απροσδιόριστες.
Αγωνία. Απελπισία. Αδιαφορία.
Εκ των προτέρων χαμένη η μάχη
των ιδεολογιών
κόντρα στην ανθρώπινη βιολογία.
                                
  Κάθισαν οι άνθρωποι στα μπαλκόνια.
Από κάτω οι δρόμοι οργίαζαν. 
Φλέγονταν οι γειτονιές απ’ αδημονία.
Κορναρίσματα, φωνές, οχλαγωγίες.
Κανένας δεν γνώριζε, αν πρόκειται για γιορτή
ή αν έτσι αντηχεί
 ο βρυχηθμός  του πολέμου.
Στήθηκαν οι άνθρωποι, μπροστά στις οθόνες.
Σ’ οικιακούς καναπέδες  και σε καφενεία
ένα ήταν το μήνυμα.
Μην ποντάρεις στον διπλανό.
Δεν υπάρχει μαζί.
Δεν υπάρχει γιατί
Δεν υπάρχει ελπίδα.
    Μάλωσαν οι άνθρωποι με τα προσωπεία τους.
Τα είδωλα τους αντικατοπτρίστηκαν 
στους  καθρέφτες των εκπροσώπων τους.
Αγριεμένα. Επιθετικά. Παραμορφωμένα.
Η εποχή των πανελίστας
αναδεικνύεται εδώ και χρόνια, η μόνη νικήτρια.
Προβλέπεται –  άμεσα – απ’ τους ειδικούς
 ο αφανισμός των πιο νηφάλιων εκπροσώπων
του σκεπτόμενου είδους.
Άλλαξαν οι άνθρωποι, εκπομπές και κανάλια.
Μέσα στις βρισιές, κάτω απ’ τις προσβολές
πίσω απ’ τα επικοινωνιακά μαχαιρώματα
ένα ήταν το μήνυμα:
Μην ποντάρεις στον διπλανό.
Δεν υπάρχει μαζί.
Δεν υπάρχει γιατί.
Δεν υπάρχει ελπίδα.



“ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ”

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: https://www.facebook.com/efthimisphotography?fref=ts  

Advertisements