Tags

Γεωργία Τρούλη

Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε

Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2013

 

Του Γιώργου Λίλλη*

Δεν είναι τυχαίο ότι η Γεωργία Τρούλη τιτλοφορεί την ποιητική της συλλογή, Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε. Η ποίηση της είναι άκρως σουρεαλιστική, ανατρεπτική, πληθωρική. Αν θέλει κάποιος να την διαβάσει πρέπει να είναι ανοιχτός να δεχτεί τον παράξενο αυτό κόσμο, όπου το ονειρικό στοιχείο κυριαρχεί. “Τα όνειρα τα καταβροχθίζει κανείς με όλες του τις αισθήσεις”, γράφει η Τρούλη, στο πρώτο ποίημα της συλλογής για να μας προετοιμάσει για το τι θα διαβάσουμε. Και συνεχίζει:

 

Ένα τριζόνι που κουβαλάει ολόκληρες νύχτες

Καλοκαίρι μέσα στο μονότονο της φωνής

Ένα σημείο άμμου ξανθή ηφαιστειακή

Χρυσίζουσσα κόκκος που καταλήγει

Στην διαστολή του σύμπαντος

 

Η ποίηση της Τρούλη αποτελεί έκπληξη. Σπάνια συναντώ στους νέους ποιητές έναν ολοκληρωμένο ποιητικό κόσμο. Οι στίχοι της θα μπορούσαν να εμπνεύσουν έναν Νταλί. Οι εικόνες που περιγράφει κυοφορούν την δραματουργία, επιμένουν όμως να μας εντάσσουν σ΄ ένα άλλο επίπεδο, καθαρά αισθαντικό. Εκ πρώτης όψεως μπορεί να φανεί ότι πειραματίζεται με τον υπερρεαλισμό, ότι οι δάσκαλοι της είναι ο Εμπειρίκος ή ο Εγγονόπουλος. Όμως δεν αντιγράφει. Έχει απόλυτα δική της φωνή. Η Τρούλη πιστεύει στην ανατροπή της καθημερινότητας με εφόδιο την φαντασία. Παραθέτω ένα απόσπασμα για να διαπιστώσετε τι εννοώ:

 

Τα χέρια έξω από τα ρούχα να μακραίνουν τα μανίκια γίνονται

λωρίδες σεντόνι

Λινό και μετάξι. Όλα τα μέσα όργανα αφαιρούνται. Όλα τα μέσα

όργανα

Η ροή του αίματος αποκτά άλλο ρυθμό. Λευκό ερυθρό φαιοκίτρινο.

Ο ουρανός

με άσπρο σύννεφο. Στην μέση. Με άσπρο κενό που αιωρεί -τε στην

γωνία του

ορίζοντα. Μια αμυχή από τα πολύπλοκα της ανοχής

Η φυγάδευση έχει σημείο φυγής τον εαυτό.

 

Η ποίηση της Τρούλη δεν είναι εύκολη. Είναι πολυεπίπεδη, οι σκέψεις της πολυδιάστατες, απαιτεί την εγρήγορση του αναγνώστη. Επίσης, κάτι που το θεωρώ υπέρ της, είναι πως δεν έχει μπει στην μανιέρα να γράφει “γυναικεία ποίηση”. Ο ποιητικός της κόσμος είναι ένας αντικατοπτρισμός εσωτερικών τοπίων. Η πληθωρικότητά της και οι συχνές γλωσσικές της υπερβολές επιδιώκουν να αναστατώσουν, να προκαλέσουν τα αισθήματα και τις σκέψεις μας. Η ποίηση της απαιτεί την αμέριστη προσοχή μας. Να δοθούμε με όλο μας το είναι στην γραφή της για να κατανοήσουμε το σύμπαν της. Ο στόχος της δεν είναι να εντυπωσιάσει, αλλά να μαγέψει. Άρα φτάνει στην πηγή της ποιητικής τέχνης, στο να δρα μεταφυσικά στο συναίσθημα και εξαιτίας αυτού του γεγονότος να γινόμαστε μέτοχοι του θαύματος. Αλλά δεν μένει μόνο σ΄ αυτό το στάδιο η Τρούλη. Ασκεί κριτική στην ύπαρξη, αναζητά, μάχεται, αντιδρά, με σκοπό να οριοθετήσει την σκέψη και τα αισθήματα. Και τέλος, αγωνιά μπροστά στο ανεξήγητο, ψάχνοντας απαντήσεις:

 

Πότε είδες τελευταία φορά τον ουρανό

Απέραντα τεμαχισμένο;

Πότε τελευταία φορά μπήκες σε ένα σώμα παρθένο

Και μεγάλωσες;

 

Μια ποιήτρια που αξίζει οπωσδήποτε την προσοχή μας.

 

*Ο Γιώργος Λίλλης γεννήθηκε στη Γερμανία το 1974. Ένα χρόνο αργότερα με την οικογένειά του εγκαθίσταται στην Ελλάδα. Στην αρχή στην Αθήνα και μετά στο Αγρίνιο, τόπο καταγωγής του, μέχρι την επιστροφή στη Γερμανία το 1996 όπου ζει και εργάζεται από τότε. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά κι έχουν παρουσιαστεί σε περιοδικά και ανθολογίες του εξωτερικού. Μεταφράσεις, ποιήματα και δοκίμιά του έχουν δημοσιευτεί και σε διάφορα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά (ΠοίησηΜανδραγόραςΔέντροΑκτήΓραφή). Επιμελείται ραδιοφωνικές εκπομπές στη Γερμανία στις οποίες παρουσιάζει Έλληνες ποιητές και μουσικούς (μεταξύ άλλων τους Νίκο Καββαδία, Νικόλα Άσιμο και Μίκη Θεοδωράκη). Έχει μεταφράσει στα ελληνικά Βισλάβα Σιμπόρσκα, Έριχ Φριντ, Λι Τάι Πε καθώς και Ινδιάνους ποιητές.

Έργα του: ‘Ίχνη στο χιόνι (μυθιστόρημα 2012), Μικρή διαθήκη (ποιήματα 2012)Τα όρια του λαβυρίνθου (ποιήματα, 2008), Στο σκοτάδι μετέωρος (ποιήματα, 2003), Η χώρα των κοιμώμενων υδάτων (ποιήματα, 2001), Το δέρμα της νύχτας (ποιήματα, 1999). 

Advertisements