“ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ”
…κατά κόσμον Λίλα Παπαπάσχου

φωτογραφίες: Ευθύμης Παπαπάσχος
Ο χρόνος κινείται γρηγορότερα απ’ το φως.
Ζωές καταλήγουν στατιστικές
πριν προλάβει η μυρωδιά του καμένου δέρματος
ν’ αναπαυθεί εν ειρήνη.
Σ’ αιματοβαμμένες οθόνες
        η φρίκη μιας προαναγγελθείσας Αποκάλυψης;
Άνθρωπος κατά ανθρώπου, ανέκαθεν.
Πως αλλιώς να υπάρχουμε
αφού είμαστε ανάξιοι της συνύπαρξης;
      Ο Θεός μου κόντρα στο Θεό των αλλόθρησκων.
Ο άντρας μου ενάντια στον δικό σου.
Ο γιος μου δολοφονεί…
δολοφονείται απ’ το γιο σου.
Σύνορα, Συμμαχίες, Συνομωσίες.
Με άλλοθι τον πολιτισμό και την τεχνολογία.
Ηθικός αυτουργός αναλαμβάνει το μίσος.
Ελλοχεύουν στην άγνοια
οι μαζικότερες -κατά συρροή- ανθρωποκτονίες.
Την 254η ημέρα του σωτήριου έτους 2001
πλήρωσαν οι αιχμάλωτοι του καπιταλισμού
για τους αρχηγούς τους.
Την 254η ημέρα του σωτήριου έτους 2001
πλήρωσαν οι αιχμάλωτοι του θεοκρατισμού
για τους αρχηγούς τους.
Απόμειναν 111 μέρες και μια αιωνιότητα
ν’ αμαυρωθεί εκατέρωθεν
η θυσία τους.
Ειδήσεις… ντοκιμαντέρ…παραπληροφόρηση…αντίποινα…
δρακόντεια μέτρα ασφαλείας… χολιγουντιανές ταινίες…
συναυλίες μνήμης…
Όλα μέσα στο πρόγραμμα.
Σπλάτερ μ’ ολίγο μελό, το επιμύθιο.
Κάθε χρόνο κι από μία επέτειος.
Φθίνουσα στην πορεία η συγκίνηση.
Αναπάντητα τόσα κι άλλα τόσα ερωτήματα.
Την 254η μέρα του σωτήριου έτους 2014
θα μας πονέσουν παλιές πληγές
χωρίς ελπίδα επούλωσης
των επίκαιρων.

Παραμένει ίδιο, το δίλημμα.
     Να παραδοθώ ζωντανός στις φλόγες 
ή να πέσω στο κενό
       απ’ τους ουρανοξύστες της οικονομικής ανάκαμψης;
             Αμφιλεγόμενη, του ακαριαίου η λύτρωση.


11 – 175 – 77 – 93…
Πόσα άκουσαν τα μαύρα κουτιά
πριν συντριβούν κι οι τελευταίες ελπίδες;
Πόσα γιατί, πόσες κραυγές, πόσα «αντίο, σ’ αγαπώ»
  πόσες επικλήσεις στα θεία;
    Πώς ν’ αποκωδικοποιηθεί η ψυχολογία
ενός – από στιγμή σε στιγμή – μελλοθάνατου;
            
  Συρία –  Γάζα – Ιράκ
     η προσφάτως εμπόλεμη Ουκρανία…
Την 254η μέρα του σωτήριου έτους 2014
σύμφωνα με το ημερολόγιο εορτάζουν
η Ευανθία κι ο Ευάνθης
ο Ευφρόσυνος κι η Θεοδώρα.
Σήμερα επίσης έχουν πρεμιέρα και τα σχολεία.
Mε πολλές προσευχές και καθόλου βιβλία.
Η ζωή μας ολόκληρη, ένα αστείο.
Αέναη τραγική ειρωνεία.
                   
        Την 254η μέρα του σωτήριου έτους 2014
τίποτα καλέ μου φίλε…
        δεν άλλαξε.              



                  
* Το πρώτο Ποιητικό Χρονογράφημα του 2ου Κύκλου της στήλης «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ» είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στον αγαπημένο μου φίλο και συνεργάτη Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο, σαν ένα ελάχιστο ευχαριστώ για… όλα! Ο τίτλος του ποιητικού χρονογραφήματος προέκυψε από μια μαραθώνια συζήτηση γύρω απ’ το θέμα του «φόβου»,  που ακόμα δεν έχουμε τελειώσει… Μου άρεσε τόσο πολύ ο όρος, που χρησιμοποίησε  «Ο ίλιγγος του Φόβου», που του ζήτησα να τον χρησιμοποιήσω ως τίτλο κατόπιν ποιητικής & δικής του…αδείας!
                         

Advertisements