Tags

 

H GYNAIKA APO TA PALIA


τη στήλη γράφει & επιμελείται

η Λίλα Παπαπάσχου


Πόσο εύκολο είναι να ανατραπούν οι ισορροπίες της –  φαινομενικά -ήσυχης καθημερινότητας ενός παντρεμένου ζευγαριού; Μπορεί να απειλήσει ένα “παλιό” τέλος, μία καινούργια αρχή; Πόσο εφήμερος ή παντοτινός μπορεί να είναι ένας νεανικός έρωτας; Η συνήθεια είναι πιο δυνατή απ’ το σαρκικό πάθος και την έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για ελευθερία;

«Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ» του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, που εισβάλει κάθε Δευτέρα & Τρίτη στο Θέατρο Πορεία, αναστατώνοντας τη ζωή του Φρανκ, της Κλαούντια και του γιου τους Άντυ, δεν φάνηκε διατεθειμένη να μας δώσει “μασημένες” απαντήσεις. Η ομάδα Kammerspiel και η Έλενα Καρακούλη που υπογράφει την σκηνοθεσία, προτίμησαν να μας εντείνουν τις απορίες και τα ερωτηματικά, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, ώστε ο καθένας να αφεθεί στις δικές του πολλαπλές αναγνώσεις. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι αυτή η μυστηριώδης γυναίκα που εμφανίζεται εντελώς ξαφνικά, εν μέσω μίας εν εξελίξει μετακόμισης, στη ζωή ενός παντρεμένου -επί 24 συναπτά έτη- ζευγαριού, δεν προτίθεται να παραδώσει τα όπλα, πριν καταφέρει να (δια)ταράξει συθέμελα όλα αυτά που θεωρούσαν δεδομένα…

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑΟ Ρόλαντ Σιμελπφένιχ, είναι ένας από τους πιο γνωστούς και πολυμεταφρασμένους σύγχρονους Γερμανούς θεατρικούς συγγραφείς, που έγινε ευρύτερα γνωστός στο αθηναϊκό κοινό απ’ τα έργα του: «Push up», «Αραβική Νύχτα», «Χρυσός Δράκος» & τον πιο πρόσφατο «Ιδομενέα» ο οποίος παρουσιάστηκε πέρυσι το καλοκαίρι στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου (μία παράσταση που ήθελα πολύ να δω, αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβα…).

Η αλήθεια είναι, πως βρήκα την δουλειά της Έλενας Καρακούλη, πολύ πιο ουσιαστική και ενδιαφέρουσα απ’ το ίδιο το έργο του Σιμελπφένιχ. Ο Γερμανός συγγραφέας δημιούργησε ένα δαιδαλώδες αφηγηματικό σύμπαν, γεμάτο επαναλαμβανόμενες εικόνες, το οποίο θα χαρακτήριζα «οριακό». “Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΑΛΙΑ” εμπεριέχει μία πολύ συγκεκριμένη συνθήκη, που σχετίζεται με την έννοια του χωροχρόνου, η οποία αν δεν αξιοποιηθεί σωστά σκηνοθετικά, μπορεί ν’ αποβεί μοιραία για την νοηματική συνοχή της παράστασης, αλλά και για τα νεύρα των θεατών, που καλούνται να παρακολουθήσουν μέσα από συνεχή rewind & fast forward την ίδια σκηνή, από άλλη οπτική γωνία κάθε φορά και σε διαφορετική χρονική στιγμή.

Ευτυχώς, η Έλενα Καρακούλη αντιλήφθηκε – πολύ σωστά κατά την γνώμη μου – ότι στο συγκεκριμένο έργο ο ίδιος ο χρόνος παίζει το ρόλο του σκηνοθέτη, που καθοδηγεί (…χειραγωγεί…) τους ήρωες προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση και δεν προσπάθησε να τον υποτιμήσει, χωρίς όμως να τον αφήσει να την παρασύρει στο… χάος. Με την πολύτιμη συμβολή της βοηθού της Νάντιας Σπηλιωτοπούλου και της Φαίδρας Σούτου που επιμελήθηκε την κίνηση, καθοδήγησε τους ηθοποιούς της σε μια υποκριτική οδό, που κάθε άλλο παρά αδιέξοδη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, κάνοντας τους να μοιάζουν σχεδόν φαιδροί μέσα στο δράμα τους. “Εγκιβωτισμένοι” σ ‘ ένα πολύ εμπνευσμένο σκηνικό που μου θύμισε ταινία σινεμασκόπ (…συγχαρητήρια στην Κλειώ Γκιζέλη που επιμελήθηκε τα σκηνικά και τα κοστούμια….) και παραδομένοι στις ορέξεις του πανδαμάτορα χρόνου, οι ήρωες του έργου μιλούσαν και κινούνταν με ρεαλισμό κι αμεσότητα (…σε κάποια σημεία και με ωμότητα…) ενώ ταυτόχρονα μία αίσθηση απροσδιόριστα μεταφυσική κάλυπτε τις κινήσεις τους, καθιστώντας τα όρια ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα δυσδιάκριτα και ασαφή.

H GYNAIKA APO TA PALIA 3

Επιλέγοντας να κάνει αυτά τα παράξενα χωροχρονικά παιχνίδια του κειμένου σύμμαχο της, η σκηνοθέτης της παράστασης κατάφερε να ενώσει τις γωνίες ενός ερωτικού τριγώνου, που ενώ στην αρχή φαίνεται κωμικό, ανάλαφρο και κάπως κοινότοπο, στην συνέχεια γίνεται ολοένα και πιο αιχμηρό, οδηγώντας σε αναπόφευκτες, αν και διόλου προβλέψιμες παράπλευρες απώλειες. Μέσα στις δεκάδες αμπαλαρισμένες κούτες που περιμένουν υπομονετικά την μεταφορά τους στο καινούργιο σπίτι του Φράνκ, της Κλαούντια και του Άντυ, καιροφυλακτεί ένα μακάβριο δώρο, απ’ αυτά που όσο και να μην σ’ αρέσουν, δεν επιδέχονται αλλαγής.

Το παρελθόν συνθλίβει το παρόν, το χθες προσγειώνεται – ανώμαλα –  στο σήμερα, και το «για πάντα» γίνεται συνώνυμο του «ποτέ». Η αινιγματική Ρόζυ Φογκλέντερ έρχεται από τα παλιά, για να θυμίσει στον Φρανκ την υπόσχεση που της έδωσε όταν ήταν σχεδόν παιδιά, την ίδια στιγμή που δύο έφηβοι  – ο Άντυ και η Τίνα – παλεύουν για να διατηρήσουν ζωντανό τον δικό τους έρωτα, ενώ όλα γύρω τους φανερώνουν, πως είναι νομοτελειακά καταδικασμένοι ν’ αποτύχουν. Η νεαρή και ερωτευμένη Τίνα γίνεται το σύμβολο της χαμένης αθωότητας και παράλληλα λειτουργεί ως άγγελος – εξάγγελος, απομένοντας στο τέλος η μόνη πραγματικά ζωντανή, ακόμα κι όταν όλα γύρω της νεκρώνουν…

HLIANA MAVROMATI

Έχω την αίσθηση, ότι η παράσταση  «Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΑΛΙΑ», ανήκει στις περιπτώσεις αυτές, που μία καλή σκηνοθεσία σε συνδυασμό μ’ ένα allstar καστ ηθοποιών, μπορεί ν’ απογειώσει ένα χλιαρό (…αν και σε πολλά σημεία έξυπνο…) κείμενο. Χάρη στις πολύ προσωπικές, άρτια δομημένες και εντέλει πειστικότατες ερμηνείες του Νίκου Ψαρρά /Φρανκ, της Στεφανίας Γουλιώτη / Ρόζυ Φογκλέντερ και κυρίως της Μαρίας Ζορμπά / Κλαούντια, που φώτισε, από την αρχή μέχρι το τέλος, με το ταλέντο και την σπάνια υποκριτική της ποιότητα την σκηνή του Θεάτρου Πορεία (…να σημειωθεί ότι η Μαρία Ζορμπά συγκαταλέγεται στις πιο αγαπημένες μου ηθοποιούς και η ερμηνεία της στην ταινία του Στράτου Τζίτζη “ΣΩΣΕ ΜΕ” αποτέλεσε σταθμό για μένα σε μια πολύ καθοριστική φάση της ζωής μου…) αλλά και των νεότερων πρωταγωνιστών, του «οργισμένου» Χάρη Τζωρτζάκη / Άντυ και της «ρομαντικής» Ηλιάνας Μαυρομάτη / Τίνα, ένα από τα λιγότερο εμπνευσμένα έργα (…εντελώς υποκειμενικά μιλώντας…) του κατά τα άλλα σημαντικού Γερμανού συγγραφέα Ρόλαντ Σιμελπφένιχ, απέκτησε κύρος και το απαιτούμενο δραματουργικό ενδιαφέρον.

Βρίσκω πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός, ότι μία απ’ τις πιο κρύες νύχτες των τελευταίων χρόνων, τόσοι πολλοί άνθρωποι (…καλλιτέχνες και μη…) συνέρευσαν στο θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, για να παρακολουθήσουν την επίσημη πρεμιέρα της παράστασης “Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΑΛΙΑ”, χειροκροτώντας στο τέλος με ενθουσιασμό την αξιόλογη προσπάθεια της Έλενας Καρακούλη και των συνεργατών της.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ 2

   Στο θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 9 το βράδυ, “Η ΓΥΝΑΙΚΑ  ΑΠ’ ΤΑ ΠΑΛΙΑ” ανοίγει εκ νέου το “Κουτί της Πανδώρας” και οι αντιδράσεις είναι απρόβλεπτες & αλυσιδωτές…


 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ & ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΕΔΩ

Η γυναίκα απ’ τα παλιά – Θέατρο Πορεία

10988316_10204348404723615_1850854172202316379_o

Από αριστερά και δεξιόστροφα: Μαρία Ζορμπά, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Φαίδρα Σούτου, Λίλα Καφαντάρη & Λίλα Παπαπάσχου

Advertisements