Tags

periplokes-logo ί_ίύ_

periplokes logo pic final dimensions 2-2


Τελική επιμέλεια: Λίλα Παπαπάσχου

Φωτογραφίες: Γιώργος Αγγελίδης


Καλησπέρα σε όλους και καλή εβδομάδα! Οι “ΠΕΡΙΠΛΟΚΕΣ” επανέρχονται δριμύτερες, λίγο μετά την έλευση του τρίτου μήνα του καλοκαιριού, που σηματοδοτεί – μαζί με το Σεπτέμβριο πλέον – το αποκορύφωμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Αττική αλλά και την Περιφέρεια, με τα υπαίθρια θέατρα (…και τα θερινά τα σινεμά…) να αποτελούν μία όαση πολιτισμού, δημιουργικής “απόδρασης” από την σκληρή πραγματικότητα και διάχυτης αισιοδοξίας, για το γεγονός ότι τουλάχιστον η Τέχνη & ο Πολιτισμός σε ετούτη τη χώρα…καλά κρατούν…

Αυτήν τη φορά το δημοσιογραφικό δίδυμο Λίλα Παπαπάσχου & Γιώργος Αγγελίδης παίζει το παιχνίδι των “Περί-πλοκών” με το καλλιτεχνικό δίδυμο που κρύβεται πίσω από τη δημιουργία της Αριστοφανικού τύπου κωμωδίας “ΣΙΣΥΦΟΣ”, δηλαδή τον συγγραφέα του έργου Κώστα Παπαγεωργίου και τον σκηνοθέτη της παράστασης Ακίνδυνο Γκίκα.

Ο “ΣΙΣΥΦΟΣ”, αρχής γενομένης από την 1 Σεπτεμβρίου 2016, στο Ευριπίδειο Θέατρο Σαλαμίνας, ξεκινάει μία καλλιτεχνική εξόρμηση (…παρατίθενται αναλυτικές πληροοφορίες για το πρόγραμμα της περιοδείας παρακάτω…) με ενδιάμεσους σταθμούς γνωστά  θέατρα της Αττικής και τελευταία στάση αυτού του φθινοπωρινού θεατρικού ταξιδιού το Σινέ Γαλάτσι στο Άλσος Βεΐκου.

Ευχόμαστε ολόψυχα να απολαύσετε την κουβέντα μας μαζί τους και εφόσον θέλετε και μπορείτε να ακολουθήσετε τον ταλανισμένο βασιλιά της Κορίνθου στην θεατρική του παρουσίαση ανά την Αττική και την ξεκαρδιστική εκδοχή του γνωστού σε όλους μας μαρτυρίου του, που συνίσταται στην αέναη καταδίκη του να κουβάλα στους ώμους ένα βράχο μέχρι την κορυφή ενός βουνού και…τούμπαλιν…(…σαν κάτι να μας θυμίζει αυτό…)

“ΠΕΡΙΠΛΟΚΕΣ”

 με

Λίλα Παπαπάσχου Vs Ακίνδυνου Γκίκα

&

   Γιώργο Αγγελίδη Vs Κώστα Παπαγεωργίου

&  

στο τέλος όλοι μαζί…

Φώτα, κάμερα, χαμόγελα…πάμε!!


IMG_5053X

Οι Ακίνδυνος Γκίκας & Κώστας Παπαγεωργίου ατενίζουν τις ομορφιές του κήπου του Νομισματικού Μουσείου…

Λ.Π. Πως, πότε και γιατί μπήκε στη ζωή σας ο «Σίσυφος» του Κώστα Παπαγεωργίου;

Α.Γ. Ο «Σίσυφος» μπήκε στη ζωή μου πριν από ενάμιση χρόνο. Μου χτύπησε την πόρτα και εγώ του άνοιξα ως ευγενικός άνθρωπος που είμαι, γιατί δεν κλείνω ποτέ και κανέναν απ’ έξω, ειδικά σε τέτοιες εποχές. Γενικά, θεωρώ, ότι πρέπει να είσαι «ανοιχτός» και να προσφέρεις ότι μπορείς. Συναντηθήκαμε με τον Κώστα, περάσαμε ωραία και όλα τα υπόλοιπα προχώρησαν και συνεχίζουν να προχωράνε εξίσου καλά. Πέρα από την όποια διάθεση αστεϊσμού όμως, σαν καλλιτεχνικό πόνημα δεν το έχω αποτιμήσει απόλυτα. Βρίσκομαι ακόμη στη φάση της δημιουργικής «εξερεύνησης», παρόλο που το έργο έχει παρουσιαστεί ήδη για μια παράσταση στο περσινό φεστιβάλ Παπάγου-Χολαργού. Μετά από αρκετή σκέψη καταλήγω, ότι αυτό που μπορώ να σας πω με βεβαιότητα για το Σίσυφο είναι ότι…εν οίδα, ότι ουδέν οίδα…

Γ.Α. Πως προέκυψε η ιδέα του παντρέματος ενός αρχαίου μύθου με τη σύγχρονη πραγματικότητα της χρεοκοπημένης Ελλάδας; Γιατί επιλέξατε να γράψετε ένα θεατρικό έργο βασισμένο στο συγκεκριμένο μύθο;

Κ.Π. Λατρεύω την αρχαία Ελλάδα. Έχει τόσα διδακτικά παραδείγματα, τα οποία αν κάτσει κάποιος και κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο, αναγάγοντάς τα μετά στο σήμερα, θα διαπιστώσει πως είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρα. Ο μύθος του Σίσυφου είναι αναμφίβολα τραγικός. Εδώ λοιπόν, έρχεται η ανατροπή, το καλλιτεχνικό πείραμα. Όντας άνθρωπος που αγαπάω πολύ την κωμωδία αποφάσισα να παντρέψω τον αρχαίο αυτό μύθο, με το δικό μας χρεοκοπημένο σήμερα, αποτολμώντας τη μετάβαση από την τραγωδία στην κωμωδία.

IMG_5084X

Ποζάροντας πίσω από την υπέροχη πόρτα του Νομισματικού Μουσείου…με τον εντυπωσιακά περίτεχνο διάκοσμο…

Λ.Π. Παρόλο που βρίσκω πολύ όμορφο και κατά μία έννοια συγκινητικό, το γεγονός ότι το ευρύ κοινό σας γνώρισε και σας αγάπησε μέσα από τις μεταγλωττίσεις γνωστών ταινιών και αγαπημένων σειρών κινουμένων σχεδίων, γνωρίζω πως εδώ και πολλά χρόνια και κόντρα σε κάθε είδους οικονομική – ή άλλη – αντιξοότητα ασχολείστε και με άλλες, πολλές και ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές «προκλήσεις», παραμένοντας ως επί το πλείστον αντικονφορμιστής. Πόσο δύσκολο είναι γενικά, να «αντιστέκεσαι» στις μέρες μας;

Α.Γ. Είναι πολύ δύσκολο μεν, οφείλουμε να το κάνουμε δε. Αν στις μέρες μας δεν αντισταθεί κάποιος— όλοι οφείλουμε να το κάνουμε κι εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση— τότε φοβάμαι ότι στην επόμενη δεκαετία δεν θα υπάρχει η Ελλάς. Οφείλουμε όλοι να αντιστεκόμαστε, σε ότι φτιάχτηκε υπερβολικά πρόχειρα, σε οικοδομήματα με χάρτινα ποδάρια και σε οτιδήποτε πατάει σε σαθρό έδαφος. Με τη σειρά μου οφείλω  με πράξεις και όχι με  λόγια του αέρα, να ωθήσω τη νέα γενιά να αυτονομηθεί και να χαράξει μια πορεία ουσιαστικής αλλαγής και ανατροπής, καλλιτεχνικής και γενικότερης.

Γ.Α. Ποιες είναι οι δυσκολίες, του να πρωταγωνιστείς σε ένα έργο, που έχεις γράψει ο ίδιος;

Κ.Π. Σίγουρα η δυσκολία του να αποστασιοποιηθείς από αυτό που έχεις γράψει είναι μεγάλη. Καλείσαι να φύγεις από το ρόλο του συγγραφέα και να μεταβείς στο ρόλο του ηθοποιού. Ωστόσο, αν υπηρετήσεις σωστά το εγχείρημα αυτό, πάντα υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη και με τη συνεργασία των υπόλοιπων συντελεστών, μπορείς να δεις αυτό που έχεις ονειρευτεί να απογειώνεται, με ακόμη καλύτερο τρόπο απ’ ότι το είχες φανταστεί αρχικά.

Λ.Π. Εκτός από σκηνοθέτης είστε και δάσκαλος θεάτρου. Αυτό προϋποθέτει – μεταξύ άλλων – την ικανότητα συνεργασίας με  διαφορετικές προσωπικότητες, ευρύτατη γνώση του αντικειμένου και φυσικά την απαιτούμενη μεταδοτικότητα. Να υποθέσω ότι η εμπειρία σας ως δάσκαλος θεάτρου, σας βοήθησε να τα βγάλετε πέρα και με τις απαιτήσεις ενός πολυμελή θιάσου, όπως είναι αυτός του Σίσυφου, στον οποίο μάλιστα συμμετέχετε φέτος και ο ίδιος, ως ηθοποιός;

Α.Γ. Ξεκίνησα ως δάσκαλος, πριν γίνω σκηνοθέτης. Για τρία χρόνια ήμουν σε ένα πρότυπο δημοτικό σχολείο στα Βριλήσσια όπου δίδασκα τα παιδιά όχι θεατρικό παιχνίδι αλλά θεατρική πράξη, τουτέστιν θέατρο. Ήταν θαρρώ το καλύτερο και ωραιότερο σχολείο. Εκεί εξάσκησα εντατικά την μεταδοτικότητα μου — και την πειθώ μου  –  καθώς τα παιδιά για να κάνουν το οτιδήποτε, πρέπει πρώτα να τα πείσεις για τις προθέσεις, τις γνώσεις και την ορθότητα της υπόδειξής σου. Παράλληλα εντόπισα τα ελαττώματα μου και έμαθα να γίνομαι πιο σαφής. Οπότε η επαφή με επαγγελματίες ηθοποιούς στην πορεία ήταν πολύ πιο εύκολη. Βεβαίως, πριν μπω επαγγελματικά στο στίβο που λέγεται σκηνοθεσία, εργάστηκα και βοήθησα στην ίδρυση της θεατρικής ομάδας της Ιατρικής Σχολής των Αθηνών. Εκεί σκηνοθέτησα τρία έργα κάνοντας —αν μπορώ να το θέσω έτσι— το αγροτικό μου.

IMG_5065X

Τι θέλει να πιάσει ο ποιητής;

Γ.Α. Είναι γνωστό ότι εκτός από ηθοποιός είστε και ραδιοφωνικός παραγωγός, ενώ παράλληλα ασχολείστε και με τη δύσκολη και «παρεξηγημένη» τέχνη του stand up comedy. Όντας ήδη ένας πολυάσχολος άνθρωπος, πόσο δύσκολο ήταν να εντάξετε και τη συγγραφή στις δραστηριότητες σας γράφοντας τον πιο πρόσφατο Σίσυφο, αλλά και τα παλαιότερα – και επιτυχημένα –  Σόου Μπιτς και kleve minds;

Κ.Π. Η συγγραφή κρύβει πολλές παγίδες κι άλλες τόσες δυσκολίες. Έχοντας όμως μεγάλη προϋπηρεσία στο standup comedy, όπου αναγκαστικά γράφεις και τα κείμενα, αυτοσχεδιάζοντας παράλληλα,  ασχολήθηκα για πολλά χρόνια με τη συγγραφή, φυσικά  με μικρότερα σε έκταση κείμενα και κυρίως μονολόγους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια, μιλάμε για κάτι τελείως διαφορετικό, όπως είναι η συγγραφή ενός θεατρικού έργου. Αν και βρίσκομαι ακόμη στα πρώτα μου βήματα ως θεατρικός συγγραφέας και γνωρίζω ότι έχω πολλά σκαλιά να ανέβω ακόμη, ξέρω με βεβαιότητα, ότι είναι κάτι που αγαπάω πολύ και θέλω να το υπηρετήσω. Άλλωστε, το όνειρο μου δεν είναι να γράφω για να παίζω εγώ· η μεγαλύτερη ηθική ανταμοιβή για μένα θα είναι κάποια στιγμή να γράφω έργα και για άλλους ηθοποιούς.

Λ.Π. Την παραγωγή της παράστασης υπογράφει η εταιρεία ΒΡΕΣ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ της Φιλιώς Λαζανά, αψηφώντας τις όποιες πρακτικές δυσκολίες, δεδομένου ότι πρόκειται για μία ανεξάρτητη καλλιτεχνική εταιρεία, που ως επί το πλείστον επιβαρύνεται με δικές της παραγωγές, οπότε μάλλον σας εμπιστεύεται πολύ για να αναλάβει ένα τέτοιο ρίσκο. Πιστεύετε πως κάποια στιγμή η  έννοια της παραγωγής θα ευδοκιμήσει στην Ελλάδα ή  τελικά οι καλλιτέχνες στη χώρα μας είναι καταδικασμένοι ισοβίως – όπως ο Σίσυφος – να πορεύονται μόνοι τους, υποστηρίζοντας όπως και όποτε μπορούν ο ένας τον άλλο, με σύνθημα το «βράχο, βράχο τον καημό μας»;…

Α.Γ.  «Μες στην υπόγεια την ταβέρνα, μες σε καπνούς και σε βρισιές», θα προσθέσω (Κώστας Βάρναλης, Οι Μοιραίοι). Γιατί είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα. Στην Ελλάδα υπάρχουν πλέον κάποιοι δεδομένοι «παραγωγοί», που λυμαίνονται εσαεί τα κρατικά χρήματα. Είναι πολύ δύσκολο, αν δεν ανήκεις σε αυτούς που τυγχάνουν της συμπάθειας και κατ’ επέκταση υποστήριξής τους, να μπεις στις λίστες των επιδοτούμενων φεστιβαλικών παραστάσεων. Σε καμία περίπτωση δε θεωρώ την πλήρη επιχορήγηση ως αυτοσκοπό, πιστεύω όμως ότι θα έπρεπε να υπάρχει κάποια βοήθεια. Πρέπει να υπάρχει ρίσκο και από τις δύο πλευρές. Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Πολλοί συνάδελφοι έχουν κατασπαταλήσει κρατικό χρήμα. Αυτό που κάνει η Φιλιώ, για μένα είναι όχι απλά υπέρβαση, αλλά τολμώ να πω άκρως «επικίνδυνη αποστολή» και εννοείται ότι θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας, για να μην καταλήξει “αποστολή αυτοκτονίας”.  Αν και είμαι αισιόδοξος γενικά σαν άνθρωπος, δυστυχώς δεν βλέπω να έρχονται καλύτερες ημέρες. Εκτός, βέβαια, κι αν γίνει κάποια συγκλονιστική ανατροπή η οποία αν έρθει, θα έρθει μόνο μέσω της παιδείας. Παιδεία και πάλι παιδεία…είναι η μόνη απάντηση όποια κι αν είναι η ερώτηση…

IMG_5078X

Η καλή ημέρα…από την είσοδο του Νομισματικού Μουσείου φαίνεται…

Γ.Α. Πως προκύπτει ο αυτοπροσδιορισμός της κωμωδίας «Σίσυφος», ως «αριστοφανικού τύπου»; Πόσο δύσκολο – γιατί δεν φαίνεται καθόλου εύκολο –  είναι να προσεγγίσεις, έστω και υφολογικά, το στυλ ενός από τους σημαντικότερους κωμωδιογράφους παγκοσμίως;

Κ.Π. Δεν αντιγράφουμε κανέναν Δε μιμούμαστε κανέναν. Ούτως ή άλλως είναι ιεροσυλία να πει κάποιος, ότι πάει έστω να πλησιάσει τον Αριστοφάνη. Από την άλλη κι ο Αριστοφάνης τι έκανε; Διακωμωδούσε τα κακώς κείμενα της εποχής του. Μεταφέροντας όσα μας δίδαξε στο σήμερα, εμείς κάνουμε με το «Σίσυφο» μια αντίστροφη διαδρομή, παίρνοντάς τα κακώς κείμενα της εποχής μας και μεταφέροντάς τα στο θέατρο με πρωταγωνιστές ήρωες από την Ελληνική Μυθολογία. Με αυτή την έννοια, και πάντα με πολύ σεβασμό, ισχυριζόμαστε ότι ο «Σίσυφος» είναι Αριστοφανικού τύπου κωμωδία.

Λ.Π. & Γ.Α.: Το έργο σας ανέβηκε και πέρυσι για μια και μοναδική παράσταση στο Φεστιβάλ Παπάγου – Χολαργού και το Κηποθέατρο Παπάγου, όπου θα παρουσιαστεί και φέτος, «κλείνοντας» μάλιστα τη Φθινοπωρινή περιοδεία της παράστασης (30/9/2016). Τι αλλαγές έχουν προκύψει από τότε, οι οποίες ενδεχομένως θα πείσουν ακόμα και κάποιους που είχαν παρακολουθήσει την παράσταση, να έρθουν να την ξαναδούν; Γιατί αξίζει γενικά να έρθει κάποιος να την παρακολουθήσει, δεδομένης της πληθώρας πολιτιστικών επιλογών;

Α.Γ.  Εγώ θα ήθελα ο κόσμος να βλέπει όλες τις παραστάσεις. Ποτέ δε θα έλεγα σε κάποιον να δει τη δική μου παράσταση, ισχυριζόμενος ότι είναι καλύτερη από τις άλλες. Ότι βλέπει κανείς καλό είναι. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά για το «Σίσυφο» είναι, ότι όποιος κι αν θελήσει να έρθει θα περάσει σίγουρα όμορφα, θα γελάσει και θα ψυχαγωγηθεί. Όσο για τους θεατές που παρακολούθησαν και πέρυσι την παράσταση… τι να πω;…επανάληψη =  μήτηρ πάσης μαθήσεως!

Κ.Π. Ο «Σίσυφος» — και γι’ αυτό βρίσκω τόσο μεγάλο συγγραφικό ενδιαφέρον στο συγκεκριμένο μύθο — μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε συνέχεια, μέχρι και την ημέρα της παράστασης, προσθήκες με βάση την καθημερινότητα που βιώνει σήμερα ο Έλληνας, εμπλουτίζοντας από παράσταση σε παράσταση το αρχικό κείμενο. Ένα πολιτικό γεγονός, ένα κοινωνικό  συμβάν, μία παράξενη είδηση, οτιδήποτε άξιο – ή αντίθετα ανάξιο – λόγου, μπορεί να ενταχθεί  τελευταία στιγμή στο κείμενο. Σημαντικό ρόλο παίζει και ο αυτοσχεδιασμός.  Προσπαθώ να μετατρέψω το θυμό μου για όσα μας συμβαίνουν χωρίς απαραίτητα να φταίμε – όχι για όλα τουλάχιστον – στο δημιουργικό, ισοπεδωτικό και απόλυτα απελευθερωτικό εργαλείο που ονομάζω κωμωδία. Αυτό μου επιτρέπει να περάσω πιο ανώδυνα όλα τα δυσάρεστα γεγονότα του σήμερα, στον εαυτό μου και τους θεατές,  με έναν πιο ευχάριστο και αισιόδοξο τρόπο. Συνεπώς, ο θεατής που είδε πέρσι την παράσταση, θα δει φέτος την εξέλιξή της. Πέραν αυτών, υπάρχουν και κάποιες άλλες αλλαγές, τις οποίες όμως δε θα ήθελα να προδώσω. Θα συμφωνήσω με τον Ακίνδυνο. Κάποιος που θα έρθει, θα περάσει όμορφα μιάμιση ώρα και ίσως του μείνει και κάτι, για να προβληματιστεί μετά. Δεν είναι σώνει και ντε αυτός ο σκοπός μας, αλλά αν μέσα από το γέλιο συνειδητοποιήσει ο θεατής, ότι κάτι πιο βαθύ προσπαθήσαμε να του πούμε, αυτό θα είναι για όλους μας η μεγαλύτερη ανταμοιβή.

IMG_5075X

Ωραιότατον άγαλμα…εγκρίνουμε!

…κι ας κλείσουμε με μία  ευχή

για το καλοκαίρι που υπολείπεται

αλλά και γενικότερα…

Α.Γ. Εύχομαι να αλλάξουμε. Η τέχνη για να ανθίσει, θα πρέπει να αντιληφθεί αυτές τις δύσκολες στιγμές τα λάθη που έκανε την περίοδο της λανθάνουσας ευημερίας, να αλλάξει ρότα και να δει τα πράγματα λίγο πιο ουσιαστικά. Το θέαμα είναι το πιο “ουσιαστικό περιττό” φάρμακο για την ψυχή του ανθρώπου. Περιττό γιατί μπορείς μεν να ζήσεις χωρίς την τέχνη, ουσιαστικό γιατί το θέαμα θρέφει τον ανθρώπινο νου και το πνεύμα. Ιδανικά λοιπόν, σύντομα η τέχνη θα είναι και πάλι σε θέση να δώσει τροφή στους ανθρώπους ώστε με τη σειρά τους κι εκείνοι να θρέψουν την τέχνη.

Κ.Π. Κάποιοι έχουν πει πως οι θίασοι στην Ελλάδα είναι τόσοι πολλοί, που είναι αμφίβολο αν όλοι έχουν κάτι να πουν. Εγώ πιστεύω πως όλοι έχουν να πουν κάτι και εύχομαι να υπάρχει χώρος για όλους και όχι μόνο για τους εκάστοτε τηλεοπτικούς αστέρες. Έτσι ο θεατής θα απελευθερωθεί από τον κατευθυνόμενο «φασισμό» της τηλεοπτικής κυρίως ενημέρωσης και θα έχει τη δυνατότητα να επιλέγει πιο ελεύθερα και απρόσκοπτα αυτό που ίδιος επιθυμεί.

IMG_5089X

“Συγχαρητήρια Κώστα για το έργο που έγραψες”…”Όχι, συγχαρητήρια σε σένα Ακίνδυνε για την παράσταση που σκηνοθέτησες”…


“ΣΙΣΥΦΟΣ” 

μία κωμωδία Αριστοφανικού τύπου 

του Κώστα Παπαγεωργίου

σε σκηνοθεσία Ακίνδυνου Γκίκα

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ – ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2016

1/9 Ευριπίδειο Σαλαμίνα
2/9 Σινέ Γοργόνα Κάλαμος
12/9 Μίκης Θεοδωράκης Αγ. Ι. Ρέντη
                               19/9 Θανάσης Βέγγος Κορυδάλλος                                        20/9 Σινέ Άνοιξις Νέο Ηράκλειο
23/9 Σινέ Κήπος Μοσχάτο
                                      30/9 Κηποθέατρο Παπάγου                                     1/10 Σινέ Γαλάτσι Άλσος Βεϊκου 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Κώστας Παπαγεωργίου

Σκηνοθεσία: Ακίνδυνος Γκίκας

Σκηνική και ενδυματολογική επιμέλεια: Μαρία Αντωνιάδου

Βοηθός σκηνοθέτη: Λήδα Κουτεντάκη Μακιγιάζ: Ματίνα Τσόκαλη

Πρωταγωνιστούν: Κώστας Παπαγεωργίου, Ακίνδυνος Γκίκας, Κων/νος Μούτσης, Αλέξανδρος Ζουριδάκης, Θοδωρής Ηλιόπουλος , Χρυσεικόνα  Θεολόγου

Χορός: Γιώτα Αγγελοπούλου, Στεφανία Γκουρνέλου , Κων/να Matwali-Κουτουλάκη

Μουσικές Συνθέσεις: 

Κίμωνας Πολλάτος

Παραγωγή:  http://www.vrestondolofono.gr/

logo

Διάρκεια 90’ χωρίς διάλειμμα.

Πληροφορίες: 

Γραφείο Οργάνωσης Εκδηλώσεων

& Προώθησης Καλλιτεχνών «The Clap Project»      

τηλ. 6936 159 129        

https://www.facebook.com/sisifos.comedy/?fref=ts

ΔΕΛΤΙΟ-ΤΥΠΟΥ-ΣΙΣΥΦΟΣ ΤΕΛΙΚΟ ΜΟΡΦΟΠΟΙΗΜΕΝΟ           

PHOTO GALLERY        

                             

∗ ΈΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ (Πανεπιστημίου 12, τηλ. 210 3610067) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ 

13876380_10207870454252652_7144396256620372592_n

 

Advertisements