Tags

Photo by: Carol Maynard (pinterest)

Τα βήματά σου πήγανε
στον τόπο των προγόνων
κι εκεί που πρωτοέπαιξα
ταξίδεψε η καρδιά μου.
Δροσιά από τη θάλασσα
σου ζήτησα να φέρεις
μα εσύ
με αφουγκράστηκες∙
χώμα σκληρό και γόνιμο
με χνάρια στους αιώνες
και μυρωδιά από τη γη
μου έφερες ψυχή μου.

Σε διαδρομές και μνήμες
που δεν ξεχνιούνται εύκολα
σαν χείμαρρος ξεχύθηκα∙
κι αν είναι οι λέξεις μάταιες
μα δυνατές σαν έξεις
για αυτά που αναδύθηκαν
είναι στιγμές
που το ένστικτο
σφυρηλατεί την λήθη
και ιχνηλατεί στο άπειρο
σαν οδηγός και ακόλουθος
τα άγνωστα εδάφη.